Ilse Moelands – Huisblogger

Introductie

Ik zie mezelf als een documentaire illustrator. Ik werk vanuit een drang om grip te krijgen op dingen die ik niet snap. Ik vind de wereld een absurde plek en daarmee is het voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie. Mensen, verhalen, identiteit en de maatschappij zijn thema’s die steeds terugkomen in mijn werk.

Eerste blogpost

Dit is mijn eerste blogpost voor ArtEZ & Ondernemen, maar tegelijkertijd ook mijn aller eerste blogpost ooit. Bloggen en ondernemen, twee zaken waar ik nog weinig van weet. Dat gaat dit jaar hopelijk veranderen. Ik wil jullie via deze blogs vertellen wat ik ontdek en hoe het met mij gaat na de academie. Terwijl ik dit opschrijf, denk ik meteen; Ja, Ilse, hoe gaat het dan eigenlijk NA de academie? Een vraag die me de laatste tijd vaak wordt gesteld. Een vraag vol verwachtingen, want nu ben je afgestudeerd. Nu weet je het, nu moet je geld verdienen. Nu gaat het gebeuren…

Geen idee. Ik doe maar wat.

ABCzee ABCUpernavik

Terugblik

Om mezelf voor te stellen in deze eerste blog, wil ik graag vertellen over het afgelopen jaar. Een jaar wat voor mij in het teken stond van: doen wat ik wil.

Eén van de dingen die ik graag wilde doen, was reizen. Andere culturen zien en vastleggen. In januari ben ik vertrokken naar Groenland, want ik wilde het leven zien van de Inuit. In het donker, totaal geïsoleerd, tussen de sneeuw en ijsberen. Via een artist in residence programma heb ik een maand kunnen leven en werken in Upernavik, één van de noordelijkste dorpen in Groenland. Het was heel indrukwekkend om te zien hoe de mensen daar samenleven met de natuur. Het ritme en dagelijks leven is zo anders dan dat van ons. Een stuk rustiger, want het ontbreken van de zon zorgt ervoor dat je lichaam permanent in slaapstand is. Iets waar ik veel moeite mee had, omdat ik in een rush zat van afstuderen. Ik moest werk maken, terwijl mijn lichaam niks meer wilde doen.

Iets wat mij daar heel erg heeft aangegrepen, is de verandering van de Inuit cultuur. Door een handelsverbod op zeehondenhuiden, ijsberenvellen, etc. kunnen de Inuit nog moeilijk rondkomen van de jacht. Iets waaraan zij eeuwenlang hun identiteit ontleenden. Wie zijn zij zonder de jacht? Dit werd pijnlijk duidelijk, door het vele alcoholmisbruik en huiselijk geweld. Ook is er een enorme leegloop naar de stad, omdat er in dorpen als Upernavik niet genoeg werk is. Vanuit mijn huisje had ik uitzicht op zee, die tijdens mijn verblijf veranderde in een grote ijsvlakte. Ik keek urenlang uit mijn raam, naar de jagers op zee. Wat zouden ze vandaag vangen? Hoelang zouden zij nog kunnen bestaan?

hondenABC

kerkABC

zeehondenABC

Eenmaal weer in Nederland wilde ik het verhaal van de jagers en hun identiteitscrisis die ik gezien had, vastleggen. Ik heb hier een boek over gemaakt. Hierbij liep ik tegen een aantal zelfopgelegde grenzen aan: Kan ik als illustrator wel afstuderen met foto’s? Eigenlijk heb ik tekst nodig om mijn verhaal goed te vertellen, maar heb ik dan als illustrator niet gefaald omdat mijn beelden niet genoeg spreken? Is tekst ook illustratie? Ik ben toch helemaal geen schrijver? Wat ik toen even was vergeten, was dat dit jaar in het teken stond van wat ik wil. Dus ik studeerde af met foto’s, tekst en beeld.

Naast Groenland wilde ik graag een project dat inhoudelijk minder van me vroeg. Ik had iets nodig waarbij ik gewoon lekker beeld kon maken. Zo is de samenwerking met schrijfster/theatermaker Julia Dobber ontstaan. Zij schrijft korte verhalen over mensen die allemaal iets hebben meegemaakt, maar niemand weet precies wat. Hierbij ben ik portretten gaan linosnijden. Ik schetste niet, maar liet de kop ontstaan door de techniek.

Voor ik het wist, was het juni en kwamen de Finals in zicht. Het ArtEZ Finals Festival beleefde ik in een roes. Op dinsdag deed ik examen, op woensdag was ik genomineerd voor de Academieprijs Zwolle en op zaterdag ontving ik zowel mijn diploma als de Academieprijs. Ik kan het nog steeds nauwelijks geloven.

expoABC

KeesABC

Dromen

Ja, maar wat doe je dan nu eigenlijk?

Ik verdien geld. Met een bijbaan. Leuk werk, maar niet mijn passie. Wel noodzakelijk. Daarnaast ben ik fanatiek opzoek naar atelierruimte in Zwolle. Momenteel werk ik nog thuis, maar met twee zeer creatieve katten die erg graag over mijn werk heen lopen met verf aan hun poten, is de werksituatie niet ideaal. Het project dat ik met Julia ben gestart, willen we samen verder uitwerken. Er komen meer portretten bij en we willen de bundel dit jaar uitgeven. Dit zijn twee concrete projecten voor de komende periode. Daarnaast ben ik ontzettend veel aan het dromen, tenminste dat is de beste omschrijving van de toestand waarin ik momenteel verkeer. Wat wil ik nou eigenlijk? Hoe zie ik het voor me? Wie wil ik graag zijn? Het is niet dat ik de hele dag op een roze wolk leef; je kunt soms zelfs wel spreken over nachtmerries. Ik zoek contact met mensen om me te helpen bij mijn dromen. Ik spreek expres niet over plannen, omdat ik dit te concreet vind klinken. Op dit moment geniet ik ervan dat alles nog vaag is. Dit biedt me de ruimte om te ontdekken en te onderzoeken.

Mijn allermooiste droom is om ooit een eigen werkplaats te hebben voor bijzonder drukwerk. In een tijd waarin papieren boeken verdwijnen, wil ik graag een tegenhanger bieden die het waard is om in papieren vorm te verschijnen. Naast mijn eigen werkplaats wil ik graag vrij werk maken. Dit kunnen journalistieke projecten zijn, zoals Groenland, maar ook andere projecten, zoals de samenwerking met Julia. Deze projecten wil ik presenteren op een bijzondere site, waar altijd iets te beleven valt.

Geen idee. Ik doe maar wat. En daar geniet ik van.

Als je meer over mij en mijn werk wilt weten, kijk dan op www.ilsemoelands.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *