Lisa Weeda – Huisblogger

Introductie
Lisa (1989) studeerde juni 2015 af binnen de eerste lichting Creative Writing, ze draagt voor, schrijft (in opdracht), maakt literair programma bij Mooie Woorden in Utrecht en geeft les en workshops. Haar werk verscheen onder meer in Das Magazin, De Titaan en op De Optimist. Ze is dit jaar onderdeel van het Talentenprogramma van het Letterenfonds. Haar interesse gaat de laatste tijd sterk uit naar non-fictie.

166831-Coffee-Is-Always-A-Good-Idea

Waarom ondernemen verdacht veel op daten lijkt

Ik zal er een flinke mondhygiënistenrekening aan overhouden, maar dat is het me waard. De laatste maanden, en ook sinds de laatste fase van mijn studie Creative Writing, drink ik me namelijk een ongeluk. Niet aan whiskey of bier zoals Hemingway zou doen, maar aan koffie. Zoals in vele gebieden binnen de kunsten, komt het in eerste instantie vaak aan op een bak zwart goud en een (hopelijk) goed gesprek.

Als programmeur en schrijver kom ik vaak andere schrijvers, makers of muzikanten tegen. Dit gebeurt tijdens optredens, bij culturele avonden, op plekken waar ik workshops geef of bij evenementen. Volgens mijn geliefde (ook schrijver) gaat er in die situaties een knop aan. ‘Jij begint dan gewoon met mensen te praten, alsof je dat niet eng vindt,‘ zegt ze dan. Met ‘praten‘ bedoelt ze in het bijzonder netwerken. En om even duidelijk te zijn: soms vind ik het wel eng. Maar spreken met makers wiens werk ik tof vind of mensen die ik interessant vind, vind ik belangrijk. Dit in de eerste plaats omdat ik het belangrijk vind dat je je bewondering moet delen met degene die bij jou iets los weet te maken. Ten tweede kan dit ook de aanzet zijn tot heviger contact of zelfs een samenwerking. En soms, als er een suggestie van contact behouden of samenwerken wordt gewekt, vraagt de een aan de ander: ‘nou, zullen we dan binnenkort eens koffie drinken?

Leuk, koffie drinken. Maar als je dit heel zwart wit vertaalt naar een meer persoonlijke context, lijkt het verdacht veel op daten. Zo kan het soms ook voelen.

Laat ik dit even uiteenzetten in een voorbeeldcase.

Je komt de koffiezaak binnen, bent te vroeg of te laat, kijkt rond of je diegene al ziet zitten, kijkt nog een keer op je telefoon. Je kiest een plek in de ruimte en gaat zitten. Dan kom je medekoffiedrinker binnen. Je steekt je hand ongemakkelijk op en je afspraak komt tegenover je zitten – of naast je, wat alles naar mijn mening ongemakkelijk intiem maakt en ook nog eens onhandig is als je elkaar normaal aan wilt kijken. Dan spring je af.

‘Dus ja, die keer dat ik jou daar en daar voor hoorde dragen, ja misschien wil ik daar wel iets mee doen.’

Je kijkt op en lacht. Je weet niet wat je moet met een zin als deze. Je analyseert de woorden, gaat ze af in je hoofd. ‘Misschien wel‘, zijn woorden om zenuwachtig van te worden. Maar je zit daar niet voor niets.

Voor je begint aan een date, heb je, al is het maar stiekem in je hoofd, een plan of een doel: dat je iemand graag wilt kussen bijvoorbeeld. Zo kun je ook een plan hebben voor een zakelijk koffiegesprek. Het kan zijn dat dit idee heel los-vast is, maar het is handig om te weten wat je ongeveer van iemand wilt weten, wat je wilt vertellen of wat je samen met iemand zou willen maken. Je kunt vantevoren een beetje googlen, zoals je ook op de facebookpagina van je date rondstruint. Je hebt diegene al eens gesproken, live of per mail, maar het is altijd fijn om achtergrondinformatie in je hoofd te hebben. Dan weet je wat je raakvlakken zijn, wat een interessant onderwerp is of gewoon, wat iemand doet. Het is namelijk belangrijk, vind ik, dat je een beetje weet wat iemand doet. Interesse is iets menselijks, maar kennis over iemands werk of drijfveren komt niet uit de lucht vallen. De kans is groot dat je samen op een heel ander vlak belandt, dat maakt het interessant. Dat verbreedt namelijk je wereld als maker. De kans bestaat dat je dingen anders gaat zien, nieuwe inzichten krijgt, dat je netwerk andere gebieden gaat beslaan en daarbij dat je waarschijnlijk ook extra tools aan je skillset als maker kunt toevoegen.

En dat is waarom ik koffie drinken met andere makers belangrijk vind. Het is namelijk echt net als daten, alleen is het dan niet monogaam, maar polygaam. Er lopen meerdere makers rond die jou raken, met wie jij in eerste instantie in zee wilt. Als die mensen met jou willen werken, moet je een gat in de lucht springen, net zoals je een gat in de lucht dient te springen als dat ene knappe meisje of die gast met dat leuke hoofd met je uit wil. Dat betekent namelijk dat iemand jou waardeert, en op zakelijk vlak jouw werk waardeert.

Tot slot wil ik nog iets toevoegen. Zeker als schrijver aan andere schrijvers. We kunnen het niet alleen. In ieder geval niet in het begin. Schrijven is niet meer alleen op een zolderkamer zitten, koffie drinken en tot diep in de nacht naar je scherm of schrift staren. We moeten huur betalen en brood eten en dat betalen we het liefst van schrijfwerk, denk ik? Daarom is praten met mensen en interesses delen belangrijk – dat wel zonder schreeuwerig te worden, alsjeblieft. De mensen die je in dit proces ontmoet kunnen jou verder helpen of op andere plekken pluggen en andersom kan jij dat voor hen doen. Het gaat om respect en erkenning van elkaars werk.

De auteur Juliet Gagnon, die ik toevallig nog niet zo lang ken, maar naar mijn mening wel ballen en een interessante visie heeft, zegt het mooi: ‘Het is een absurde gedachte dat authenticiteit puur en alleen bereikt kan worden door een individu in zijn eentje.‘ Volgens Juliet zijn creatieve ideeën het meest vruchtbaar in een sterk creatief netwerk. Daar geloof ik in. Dat netwerk heb je deels al, vanuit je opleiding of vriendenkring waarin ook makers zitten met dezelfde interesses, maar dat verbreed je door af en toe te daten en koffie te drinken.

Work_Hard_And_Be_Nice

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *