Ilse Moelands – Huisblogger Update 3

Mijn huis, in Upernavik, Groeland, waar ik inmiddels alweer een jaar geleden ben geweest. Na een jaar denk ik nog dagelijks aan mijn reis terug. Hoe bijzonder het is geweest en hoeveel ik er geleerd heb.

Ik waag de sprong. Ik vind het doodeng, maar ik heb mijn bijbaan opgezegd om me totaal te kunnen focussen op mijn bedrijf. Er moest iets veranderen, want zo ging het niet langer. Ik was uit balans en moest een andere weg inslaan om verder te komen. Een onbekende weg, maar dat maakt niet uit. Ik zie wel waar hij eindigt, hopelijk is hij niet kort. Tja en anders zijn er vast nog vele andere wegen te kiezen.

Geld verdienen. Dat blijft natuurlijk wel een punt. Ik heb een huis, twee katten, een atelier, rekeningen, enzovoort. Ik heb voldoende gespaard om een paar maanden vooruit te kunnen, maar dat is echt maar voor een paar maanden. Dit zorgt ervoor dat ik nu gedwongen word om geld te gaan verdienen als bedrijf.

Ik als bedrijf.
Ik als merk.

Beeld gemaakt naar aanleiding van de documentaire 'Het beste voor Kees'. Gek genoeg past hij momenteel erg goed bij mij en deze blog.

Beeld gemaakt naar aanleiding van de documentaire ‘Het beste voor Kees’. Gek genoeg past hij momenteel erg goed bij mij en deze blog.

En toen wist ik het even niet meer. Een rode draad door mijn afgelopen blogs: ik weet niet wat ik wel wil, maar ik weet wel heel goed wat ik niet wil. De dingen die ik niet wil heb ik opgeschreven. Dit ging makkelijk, voor ik het wist stond de pagina vol. Ik keek naar wat ik geschreven had en ineens ging er een lampje branden. Ik kan ook dingen ondernemen om niet te eindigen bij de dingen die ik niet wil. Dan ga ik vanzelf in de goede richting. Zo ben ik aan het kijken om verder te studeren, bijvoorbeeld met een master filosofie of iets anders. Ik wil niet eindigen als een oppervlakkige illustrator die blije tekeningen maakt voor een of ander tijdschrift. Dit klinkt heel kort door de bocht en dat is het ook. Dat weet ik. Het gaat me alleen om het principe dat ik werk moet maken puur en alleen voor het geld en dat mijn werk dan nergens meer over gaat.

F*ck it, do what you love, van John C. Parkin. Een boek met veel ‘motivational’ quotes, soms een beetje over the top, maar de boodschap is duidelijk.

F*ck it, do what you love, van John C. Parkin. Een boek met veel ‘motivational’ quotes, soms een beetje over the top, maar de boodschap is duidelijk.

Toch kan het heel gek lopen. Ineens kwam er een super dikke (lees: veel geld) opdracht voorbij. Eentje waar ik eigenlijk ver vandaan wil blijven. Heel ver vandaan. En toch heb ik de opdracht aangenomen. Vuile hypocriet, zou je denken. Dat is tenminste wel wat ik dacht. Ilse, je gooit je principes wel heel snel overboord. Ja dat klopt, maar met een goede reden. Ik moet nu een maand lang super hard werken, maar daar tegenover staat dat de opbrengst van de opdracht mij meer dan een half jaar de tijd geeft om me niet druk te hoeven maken over geld. Dus ik lever nu een maand van mijn vrijheid in, maar ik krijg er 6 maanden vrijheid voor terug. Toen was de keuze snel gemaakt. Dit werk zal geen plek in mijn portfolio krijgen, maar dat geeft niet. Zakelijk gezien leer ik er ontzettend veel van. Inzichten die ik kan gebruiken om dichterbij de dingen te komen die ik wel wil. Zo zie je maar dat het raar kan lopen. Het ene moment denk je dat je stil staat en dat het niet meer goed komt, het volgende moment kom je om in het werk en ziet de toekomst er een stuk leuker uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *