Lisa Weeda – Huisblogger Update 3

Tentoonstelling Izolyatsia - werk van Sergei Zakharov

Gaan


on·der·ne·men (ondernam, heeft ondernomen)
1 op zich nemen
2 beginnen te doen; uitvoeren: actie ondernemen –

Ik heb er nog niet helemaal bij stilgestaan, maar het gaat gebeuren. Ik ga iets ondernemen. Niet ondernemen als in: naar de Kamer van Koophandel gaan en praten met iemand die op een formulier aankruist dat ik werk in de sector ‘iets met kunst en overigen’, niet als in: de belastingdienst bellen dat ze echt moeten stoppen met foutieve aanmaningen van mijn omzetbelasting sturen, een zakelijk telefoonabonnement afsluiten, facturen versturen en elke dag mijn zakelijke bankrekening checken.

Dat allemaal niet – ja, het moet natuurlijk allemaal wel en ik zit inmiddels al 3 jaar bij de KvK, maar dat dus niet.

Ik ga actie ondernemen. Een nieuwe stap nemen in mijn schrijverschap. Na mijn afstudeerproject, waarin ik de Nederlands-Oekraïense banden en verhalen van mijn familie onderzocht, ben ik me blijven verdiepen in de historie van Oekraïne, mijn familiegeschiedenis en in de actualiteiten van dit land. Ik doe dit door boeken en artikelen te lezen, tv-programma’s en documentaires te kijken en met mensen te spreken over Oekraïne en de landen daaromheen. Ik doe dit natuurlijk voor mijn eigen ontwikkeling maar ook binnen het Slow Writing Lab, het talentenprogramma van het Nederlands Letterenfonds. Hier ben ik samen met zeven andere jonge schrijvers sinds september 2015 onderdeel van.

Verdiepen als schrijver gaat voor mij niet alleen over stapels boeken lezen en achter mijn bureau op Google Maps door een stad struinen. Het gaat ook om naar buiten gaan, ergens heen reizen om iets te zien, voelen, ruiken, proeven, meemaken. Klinkt in eerste instantie misschien cliché, maar ik vind dat een belangrijk onderdeel van verhalen maken. Zeker omdat ik non-fictie een interessante vertelvorm vind.

Met Mime Wave (mime-gezelschap) in Kiev

Met Mime Wave (mime-gezelschap) in Kiev

Dus vertrek ik op 8 februari naar Kiev, samen met de fotografe Robin Alysha Clemens. Onze afspraak: tot en met 3 maart samen, al fotograferend, vragend en schrijvend door Oekraïne reizen. Van Kiev naar Odessa, Lviv en tot slot naar Dnepropetrovsk. Drie verschillende grote steden een wat kleinere stad, vier verschillende plekken in een gigantisch groot land, verschillende focuspunten (kunstenaars, studenten, lager opgeleiden) en één overkoepelend thema: spreken met de Post-Sovjet generatie. Dit is de generatie die is geboren rondom of net na de omwenteling (de val van de Sovjet-Unie), in Oekraïne gebeurde dit in 1991, 25 jaar geleden. In Kiev volgen we jonge kunstenaars, waaronder het mime-gezelschap Mime Wave, in Odessa willen we het over het huwelijk in Oekraïne hebben en in Lviv spreken we jongeren (hopelijk ook soldaten) die iets doen in verband met de huidige omstandigheden in Oekraïne, in Dnepropetrovsk gaan we in ieder geval een rocket scientist van 25 ontmoeten, die getrouwd is met een Russische.

Waar gaan we het over hebben? Over nu. Hoe ziet het Oekraïne eruit waarin zij nu volwassen worden? Wat zijn de tradities, wat willen deze mensen betekenen voor hun land, wat wensen ze voor de toekomst, hoe hebben ze lief, wat vinden ze van de (burger)oorlog in het oosten van het land? Welke rol speelt religie? Hoe zit de politiek volgens hen in elkaar? Hoe verhoudt Oekraïne zich volgens tot de omliggende buurlanden? Tot Europa, tot Rusland? Met deze vragen vertrekken we, maar hoogstwaarschijnlijk stuiten we onderweg op veel meer vragen en hopelijk onverwachte antwoorden en situaties.

Tussen het spreken, fotograferen en ontmoeten door gaan we aan het werk in de appartementen waar we verblijven (en in Odessa bezoeken we ook mijn familie, dus zullen we te veel eten en wodka drinken). Ik heb tijd om te schrijven en te overdenken wat ik mis of niet zie, Robin heeft tijd om foto’s te bewerken en uit te zoeken. Het zal een chaotische trip zijn, maar ook een interessante manier om te werken en voor mij deels een nieuwe manier om dingen te zien. Daarbij vullen elkaar hopelijk aan in lagen: beeld op taal en taal op beeld.

Bij Dasha in Kiev

Bij Dasha in Kiev

Het doel? Terugkomen met veel kleine verhalen, waarin deze generatie vanuit vele perspectieven te zien is, met als focus de verhalen van mensen, die je voor je kunt zien en kunt aan raken. En natuurlijk met veel materiaal voor de toekomst. Met betere kennis van gebruiken, eten en cultuur, scherpere inzichten in tradities, politiek, liefde, toekomstvisie en nog veel meer. Met meer in mijn vingers, met meer beelden en anekdotes, met meer informatie in mijn hoofd. Dit alles moet later van pas kunnen komen. Dit is naar mijn mening een groot en onmisbaar deel van ondernemen. Gaan, actie maken. En daarna natuurlijk leuren met de verhalen, leuren met de foto’s, kijken of we er een expositie of publicatie uit kunnen halen.

Het onderzoek dat ik al gedaan heb en waar ik mee bezig ga de komende tijd kun je volgen op http://somjesnoehwsjechrjodnich.tumblr.com/.
Voor werk van Robin: www.robinalysha.com

Ook zijn wij te volgen op Instagram:
https://www.instagram.com/lisa_weeda/
https://www.instagram.com/robinalysha/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *