Lisa Weeda – Huisblogger Update 4

Stilstaan, reflecteren, elimineren en bijleren, of: hack je manier van werken

Nu ik bijna tien maanden klaar ben met mijn opleiding aan ArtEZ, begin ik pas een beetje door te krijgen waar ik naartoe wil. Ik dacht dit wel een beetje te weten toen ik mijn diploma in handen kreeg, maar zie nu pas: voor het vinden van een richting is heel veel tijd nodig. En vooral belangrijk: een moment om even niet door te hollen. Ondernemen is af en toe stil staan. Echt stil staan. Hoe cliché het ook mag klinken, reflecteren is super belangrijk.

De afgelopen weken heb ik geregeld hele uren niets gedaan en alleen maar nagedacht over een reeks vragen: wat kan ik nu en wat wil ik kunnen? Waar liggen mijn zwakke punten? Wat moet ik elimineren? Antwoorden op deze vragen kreeg ik door na het afronden van mijn studie (te) veel te doen: opdrachten, workshops, optredens, schrijfklussen. Sommige dingen verliepen erg soepel, sommige liepen in het begin voor geen meter en sommige liepen zelfs spaak. Afgelopen weken (na mijn reis naar Oekraïne) heb ik de tijd genomen om naar al deze klussen en opdrachten te kijken, er echt over na te denken en mijzelf af en toe kritisch te bekijken. Ik kwam tot een aantal conclusies:

  1. ik ga nooit meer een opdracht aan als het bij het eerste gesprek niet goed voelt of er geen communicatieve klik is met de opdrachtgever, slechte communicatie is voor mij een sluipmoordenaar
  2. ik moet minder dingen tegelijk doen, dat zorgt voor verwarring en afraffelen van werk
  3. ik wil zo veel mogelijk werk schrijven en maken dat gelieerd is aan mijn onderzoek naar Oekraïne, want alle informatie die ik nu vergaar, is straks bruikbaar voor mijn chapbook bij De Wintertuin en een roman in de toekomst
  4. ik wil niet altijd dingen in mijn eentje maken, ik kan me als schrijver soms echt ontzettend alleen voelen, soms wil ik een team zijn
  5. ik wil meer kennis opdoen over verschillende manieren van vertellen en ik wil deze kennis op een zo actief mogelijke wijze opdoen

Niet al deze regels gaan nog even soepel. De bovenstaande vijf regels zijn makkelijker opgeschreven dan uitgevoerd. Ik moet soms namelijk toch echt geld verdienen en wil ook eens een rondje kunnen geven in de kroeg. Maar het gaat de goede kant op. Om te laten zien hoe en wat, heb ik twee voorbeelden. Het eerste: ik doe minder dingen waar ik, zonder betaald te worden, voor word gevraagd en waarvan ik in eerste instantie denk: ‘huh wat, nee, nog nooit gedaan en hoe moet dat dan?’. Dit geldt voor het schrijven van een sonnet voor een sonnettenkrans. Ik kan namelijk helemaal niet dichten en al helemaal geen sonnet schrijven. Aan het schrijven van zo’n soort gedicht zijn super veel regels over metrum en aantal regels verbonden.

IMG_1080

Dit houdt echter niet in dat ik helemaal geen dingen wil doen waarbij ik denk: ‘Hoe moet dat dan?’ Maar dan moeten het wel dingen zijn die ik superinteressant vind en waar ik iets van denk te kunnen leren. Daarom komt hier voorbeeld nummer twee: de Hackathon. Afgelopen weekend zat ik achtenveertig uur lang in een souterrain van A Lab in Amsterdam. Ik nam daar deel aan een Hackathon georganiseerd door Hackastory. Hackastory omschrijft een Hackathon als volgt:

“Hackathons are great for experimentation and finding new perspectives on ideas and concepts. By building your idea quickly you’ll discover the bigger challenges for the long run of your project. Besides the practical positives, it’s a great place to be. Generating a creative atmosphere with like minded dare devils is one of the crucial aspects to get something done.”

IMG_1097IMG_1074

Mijn deelname aan de hackathon, met als thema haiku, was voor mij een toffe manier om mijn storytelling-skills te verbeteren. Daarnaast pakte ik ook meteen een andere wens van mijn lijst mee: ik was niet alleen. Ik werkte een weekend lang samen met een coder en een andere storyteller. Samen werkten we aan de juiste manier om een verhaal op een digitale manier te vertellen. We gebruikten daarvoor het journalistieke verhaal dat ik op vrijdagavond gepitcht had. En ja, natuurlijk was ik heel blij dat mijn storypitch gekozen werd, ik ben ook maar een noob die niet eens een zinnige HTML tabel in elkaar kan zetten. Tussen het opmaken van het verhaal op een miljard post-its en overleggen met de coder over wat wel en niet haalbaar was, kregen we korte workshops en masterclasses, onder andere van de journalist Daan Louter die bij The Guardian werkt. Hij gaf een gouden tip: ‘DELETE’. Zorg dat alles wat je weg kunt halen voor het vertellen van een verhaal in beeld, app of interactieve journalistieke game, ook echt weg is. Zo blijft er een heel scherp verhaal over.
guardian%20journalist%20Daan%20Louter

Deze tip werkte heel goed voor ons team: we gooiden het verhaal helemaal om, begonnen bijna compleet opnieuw met het digitale uiterlijk ons project. We haalden de deadline op een minuut. Als kers op de taart wonnen we de (democratisch gekozen) prijs voor beste project van deze hackathon. Wat leerde ik: ik wist niet dat je een journalistiek verhaal door middel van beeld, waaronder ook gifjes, en interactieve elementen op zo’n persoonlijke manier kunt vertellen. Ook leerde ik dat je in 48 uur belachelijk veel voor elkaar kunt krijgen met een team van maar drie mensen. En ik leerde veel van de anderen. Niet alleen van mijn teamgenoten, maar van alle deelnemers. Allemaal mensen van mijn leeftijd die heel goed begrijpen wat er speelt in de wereld en dit op een nieuwe manier aan de man willen brengen.

Toen ik gisteravond op de pont richting Amsterdam Centraal stond, tussen deze groep mensen, bedacht ik me: dit reflecteren op wat ik wil als schrijver, als ondernemer, heeft dus echt zin. Ik moet niet altijd doorraggen, maar opzij kijken en stilstaan, daar waar ik nog bij wil leren ook echt bijleren en tijdens dat bijleren in het diepe springen. Want blijven leren en betere inzichten krijgen is het tofste wat er is in dit vak.

Bekijk hier wat ik tijdens deze hackathon samen met Hans en Kaja heb gemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *