GET FED art fair – Simone Albers

Simone Albers
Alumni ArtEZ – Fine Art (2012)

Simone Albers is in 2012 afgestudeerd aan de afdeling Fine Art op ArtEZ Hogeschool voor de kunsten Arnhem. Sindsdien is ze werkzaam als autonoom beeldend kunstenaar en maakt ze tekeningen en schilderijen geïnspireerd door de kosmos. Met behulp van photoshop creëert ze op collage-achtige wijze beelden die de zichtbare natuurlijke wereld met haar onderliggende structuren, mechanismen en wetten verweeft tot kleurrijke nieuwe composities.

GFAF2_simone_albers

Ik was erg enthousiast toen ik de uitnodigingsmail ontving voor deze editie van de Get Fed Art Fair. Ik heb vorig jaar kennis gemaakt met de beurs toen ik mee deed aan het pitchprogramma B Hungry & Get Fed dat tijdens de fair gehouden werd. Met de vorige editie nog in mijn achterhoofd was ik dit jaar nog meer verrast. Niet dat de kwaliteit van de beurs veranderd is, maar de nieuwe locatie vind ik gewoon helemaal fantastisch.

Het pand was pas gerenoveerd en moest in die strakke staat blijven. Dat betekende dat er niks in of op de wanden  gemonteerd mocht worden en dat er nog flink wat gedaan moest worden om de ruimte geschikt te maken. Een belangrijk punt binnen het concept van de beurs is dat de kunstenaars actief participeren in het maken van de tentoonstelling.

Ruim vier dagen lang werd er dan ook collectief gewerkt aan het bouwen van de wandstructuren en het monteren van de houten platen. Daarna kon iedereen zijn of haar eigen ruimte naar eigen inzicht, in overleg met de  organisatie, inrichten. Leuk is dat je na zo’n intensieve gezamenlijke opbouwperiode extra enthousiast raakt over de beurs, omdat je er zelf ook echt aan hebt bijgedragen. Daarnaast leer je de mensen waarmee je samenwerkt, zowel de kunstenaars als de curatoren, zo beter kennen dan wanneer je een middagje wat werk komt afleveren en/of ophangen.

Wat ik inspirerend vind aan Get Fed, is hoe toegewijd en ambitieus de organisatie is. Ik sta er versteld van hoe ze met een bescheiden hoeveelheid mensen, met behulp van een aantal sponsoren in een relatief korte periode een hele kunstbeurs op poten hebben weten te zetten. Een expositie maken hoeft natuurlijk niet heel ingewikkeld te zijn, maar de organisatie van de Get Fed Art Fair heeft dit heel serieus genomen en heeft er echt iets moois van gemaakt. Groot, strak en netjes, maar toch met een rauw randje. Hier wordt gedemonstreerd wat je met enthousiasme, ondernemersdrang en een vleugje lef allemaal kunt bereiken.

GFAF3_simone_albers

Net na mijn afstuderen, inmiddels al weer vier jaar geleden, had ik de mazzel dat ik voor best wat tentoonstellingen werd uitgenodigd. Ik had op verschillende plekken bij mijn werk visitekaartjes liggen met op de voorkant een miniatuurversie van een van mijn opvallendste schilderijen uit de expositie. Dit leek mij een handige zet, want er komen best wat mensen langs de eindexamententoonstellingen om te ‘scouten’. Die zullen best veel werk zien in zo’n periode en ook veel kaartjes trekken. Het laatste wat je wilt is dat je kaartje in die berg verloren raakt, dus ik dacht, beter springt die van mij er uit en linkt het meteen weer naar de tentoonstelling. Ik denk dat het gewerkt heeft, want zelfs ruim een jaar later ontving ik nog uitnodigingen naar aanleiding van mijn eindshow.

Helaas kwam er ook een moment waarop ik minder gevraagd werd voor exposities en dat ik zelf een proactieve houding hierin moest gaan aannemen. Ik ben wat schuchter van aard en vind het lastig om mensen te benaderen, dus dat vond ik best spannend. Omdat dit wel belangrijk is om verder te komen, push ik mezelf geregeld om dit toch te doen. Zo kun je bijvoorbeeld gaan reageren op een open call, kun je een voorstel gaan indienen bij een projectruimte of kun je mensen benaderen om te gaan samenwerken. Dit laatste vind ik erg leuk, en dan vooral met mensen uit andere disciplines. Dit kan erg inspirerend werken, omdat deze mensen vaak op een andere manier naar dingen kijken dan jijzelf. Zo heb ik recent samengewerkt met een modeontwerper, Jef Montes, en ben ik nu bezig met een project waarbij ik in overleg met een paleontoloog digitale landschapsreconstructies maak.

Om mijn geld te verdienen ben ik genoodzaakt een baantje ernaast te houden. Soms is het lastig schipperen, genoeg verdienen versus veel tijd op atelier doorbrengen. Belangrijk lijkt me dat als je verder wilt als beeldend kunstenaar, je prioriteit geeft aan het laatste. Ik spendeer gemiddeld zo’n dertig uur in de week aan mijn eigen werk. Dit is niet alleen tekenen en schilderen, maar ook lezen, ideeën uitwerken, met photoshop experimenteren, enzovoort. Dit voortraject is net zo van belang als het maken van het werk zelf. Als je op de academie zit, bespreek je dit soort dingen met begeleidende docenten. Echter, na het afstuderen moet je dit zelf gaan doen. Het werkt natuurlijk voor iedereen anders en niet elk werk ontstaat op dezelfde manier, maar ik ben er achter gekomen dat ikzelf wel de tijd moet nemen om hetgeen waarmee ik aan de slag wil, eerst goed moet gaan onderzoeken en uitdenken. Dit draagt bij aan een duidelijke visie en het zal ook minder moeilijk zijn wanneer je wordt gevraagd iets te schrijven over je werk voor bijvoorbeeld een tentoonstelling. Mocht je het lastig vinden dit alleen op een rijtje te krijgen, met anderen erover praten helpt enorm. Plan bijvoorbeeld eens een atelierbezoek met je ex-academiegenoten of wellicht wel met een oud-docent.

GFAF6_simone_albers

Om in contact te blijven met mensen uit je werkveld, is het goed om geregeld naar openingen te gaan. Op de academie werd wel eens verteld dat dit goed is om te netwerken, al had ik altijd zo’n hekel aan dit woord. Dit klonk voor mij alsof je doelgericht op zoek moest gaan naar mensen die iets voor je kunnen betekenen. Ik heb dit misschien wel gewoon totaal verkeerd begrepen, want zo hoeft het natuurlijk helemaal niet te zijn. Openingen bezoeken zorgt ervoor dat je ziet wat er qua kunst in je stad gebeurt en het is een goede gelegenheid om met mensen op een ongedwongen manier in contact te blijven of te komen. Het kan goed zijn om hierbij te vertellen waar jezelf mee bezig bent, maar wees vanzelfsprekend ook geïnteresseerd in de ander.

Nog een manier om de buitenwereld kennis te geven van wat er in je praktijk gebeurt, is via het internet. Ik ben er niet altijd even sterk in maar ik probeer geregeld online aan mensen te laten zien waar ik mee bezig ben. Hiervoor heb ik een eigen facebookpagina aangemaakt genaamd Atelier Simone Albers. Hier post ik foto’s van werk, flyers, exposities en mijn atelier. Een paar keer per jaar heb ik tentoonstellingen waar recent werk te zien is. Belangrijk is dan om deze exposities aan te kondigen en mensen uit te nodigen via de mail, sociale media en je eigen website. Zorg ervoor dat je deze exposities zelf documenteert met een goede camera. Ben je hier niet zo’n ster in, vraag dan een bekende om dit voor je te doen, maar ga er niet vanuit dat dit door anderen (organisatie, mede-exposanten) gebeurt. Voor je eigen archief is dit leuk, maar het is vooral handig om zo’n beeldverslag ook weer online te zetten, eventueel ook op je eigen website.

http://simonealbers.com/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *