Ilse Moelands – Huisblogger Laatste Update

Fotocredits: Kees Muizelaar

Het is zover. Mijn allerlaatste blog. Ik word er zenuwachtig van, bijna een jaar voorbij en wat heb ik allemaal gedaan? Mijn eerste blog sloot ik af met de tekst; Geen idee. Ik doe maar wat. En daar geniet ik van.

Dit klopt nog steeds. Ik geniet ervan dat elke dag wat anders brengt. Dat alles nog niet vast staat. Soms vind ik het dood eng en ben ik bang voor de toekomst, maar daar probeer ik me niet door te laten leiden. Ik kan doen waar ik van hou, nu moet ik het alleen nog uitvoeren.

Ik heb mijn belangrijkste ‘light bulb’ momenten als ondernemer samengevat als ‘tegeltjeswijsheden’. Ik blijf het gek vinden om mezelf als bedrijf te zien. Toch sluit dit niet uit, dat ook ik aan het ondernemen ben.

Screenshot uit de film ‘Flubber’

Ondernemen is: als Flubber
Een eigenwijs zeer vervormbaar flexibel wezentje. Een wezentje met een onuitputtelijke bron van energie. Voor mij kun je niet anders dan Flubber zijn als je onderneemt. Er zullen dingen op je pad komen waar je nooit aan gedacht zou hebben. Buig er omheen, smelt er overheen, stuiter op en neer of kleef er aan vast. Probeer alles uit en kijk wat bij je past.

Ondernemen is: vallen en dan ook weer opstaan, vooral weer opstaan
Vallen en weer opstaan. Het is een cliché, maar wel eentje die precies vertelt hoe ik mijn leven na de academie ervaar. Ik ben regelmatig in gevecht met mezelf en de verwachtingen van anderen. Soms voelt het of alles in slowmotion afspeelt en het volgende moment ineens op fast forward wordt gedrukt. Het hoort erbij. Zonder low geen high. Ondernemen betekent voor mij doorgaan en niet opgeven, al word je 100x afgewezen.

Ondernemen is: ‘netwerken’ is een ander woord voor koffie drinken
Netwerken vond ik altijd een heel vies woord. Het voelde als iets niet oprechts. Dat je mensen bewust gaat ontmoeten omdat je iets van hen wilt. Iets waar ik helemaal niet de persoon voor ben. Na een jaar weet ik dat ik hier veel te negatief over dacht. Netwerken is een ander woord voor koffie drinken met mensen die je bewondert of waar je een klik mee hebt. Het gaat vanzelf. Als je maar open staat om mensen te ontmoeten, dan is ‘netwerken’ eigenlijk best heel leuk.

Ondernemen is: ADMINISTRATIEFRUSTRATIE
E-mailen, skypen, bellen, factureren, offertes versturen, BTW aangiftes, Jaaropgaaf, de Kamer van Koophandel, enz. Het hoort er allemaal bij. Het kost meer tijd (en frustratie) dan ik aanvankelijk had gedacht, maar het gaat me steeds makkelijker af. Waar mijn eerste factuur opstellen 2 uur duurde (het moest er natuurlijk meteen goed uitzien), maak ik ze nu in 10 minuten. Een belangrijke les voor mij, vraag hulp aan mensen die al langer ondernemer zijn. Vraag hulp bij de belastingdienst. Zorg dat je het stap voor stap aanpakt en wees niet bang.

dowhatyoulove_banner

Ondernemen is: F*ck it, do what you love
Dit is denk ik vooral een reminder voor mezelf. Geld verdienen is belangrijk, maar geld verdienen met iets waar je hart ligt is nog veel belangrijker. Je valt op als je doet waar je van houdt. Dat is de enige manier om ergens te komen. Ik wil nog meer ‘f*ck it’-mentaliteit hebben, maar inmiddels is mijn middelvinger al iets langer en dikker geworden.

Ik kijk terug op een jaar waarin ik mijzelf vooral zakelijk heb ontwikkeld. Ik weet beter hoe ik zakelijk moet handelen en hoe ik kan onderhandelen. Hierdoor zijn mijn idealen soms een beetje op de achtergrond geraakt. Commercieel werk tegenover autonoom werk, geld verdienen versus mijn idealen. Deze werelden kunnen en moeten nog veel beter in balans komen. Het mooiste is natuurlijk om geld te verdienen met je passie, je idealen, je droom. Hiervoor moet je ontdekken en dingen durven doen. Ik zie ondernemen als een avontuur, een ontdekkingsreis. Soms kom je op lelijke, enge plekken het volgende moment sta je in het paradijs.

Mijn laatste tip:
Geen idee. Doe maar wat en geniet ervan!

Fotocredits: Kees Muizelaar

Fotocredits: Kees Muizelaar

Tentoonstelling_Kunst van zolder_43

Fotocredits: Kees Muizelaar

Dit werk heb ik gemaakt voor de expositie ‘Kunst van zolder’ tijdens het ‘Feest van de Geest’ in het Dominicanenklooster in Zwolle. Het klooster had verschillende kunstenaars gevraagd te reageren op kunst dat op de zolder lag opgeslagen. Ik heb me voor dit werk laten inspireren door getekende portretten van Pater van Bergen. In de tijd waarin de portretten zijn getekend (jaren ’20 van de vorige eeuw), was het fototoestel nog niet gebruikelijk. Ik vind het daarom heel bijzonder dat deze beelden van de meisjes zijn overgebleven, terwijl we verder eigenlijk niks van ze weten. Wie waren zij? Waar leefden zij? Wat hield hen bezig? Ik wilde per se een invulling geven aan hun identiteit en kon niet accepteren dat deze meisjes anoniem waren. Waarom niet?

Kun je nog wel anoniem zijn in dit (digitale) tijdperk?

We zijn altijd te googlen en als je goed zoekt is er veel over ons te vinden. Tegelijk verdwijnen foto’s en data in de digitale soep, waardoor beeld en persoonlijke documenten heel vergankelijk zijn.

In dit werk probeer ik van de digitale foto’s weer een bijzonder waardevol document te maken, net zoals de portretten van de meisjes. Iets wat je koestert. Iets wat hopelijk over 100 jaar terug wordt gevonden op de zolder van het klooster en dat men zich dan afvraagt, wie zijn dit?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *