Simone de Kinderen – Huisblogger

Introductie

Ik heb de opleiding Bachelor Experiment Art & Research afgesloten met een filmproject. Hiervoor reisde ik af naar de Bijlmer, om daar op zoek te gaan naar de meer dan 150 verschillende geloofsgemeenschappen. Al meer dan 20 jaar zijn deze geloofsgemeenschappen op zoek naar ruimte om samen te komen en kerkdienst te houden.
Mijn werk ontstaat altijd vanuit een persoonlijke zoektocht naar een positionering in deze wereld. In degene die ik film zie ik een stukje van mijzelf weerspiegelt.
Mijn werk werd door Metropolis M betiteld als ‘Intiem en Afstandelijk’, het werd genomineerd voor de longlist van de TENT Academy Awards 2016 en voor de longlist van de Sybren Hellinga Kunstprijs 2016.
Van januari t/m juni 2017 zal ik artist-in-residence zijn bij Schloss Ringenberg, in Duitsland.

Eerste Kennismaking

Het blijft altijd spannend zo’n eerste kennismaking. Ik maak kennis met het schrijven van dit blog, ga dit jaar voor het eerst kennismaken met ondernemerschap en ik zit nog midden in de kennismaking met de titel ‘afgestudeerd beeldend kunstenaar’.

Ik kan me mijn eerste kennismaking met de academie nog goed herinneren, het was tegelijkertijd mijn eerste kennismaking met het maken van kunst, want daarvan wist ik eigenlijk haast niets af. Toch was ik er via de vooropleiding achter gekomen dat ik kunst maken fijn vond, dat ik er een stukje van mijzelf in kwijt kon én dat ik er verhalen mee kon vertellen.

Ook kan ik mij de kennismaking met het eerste jaar herinneren. Ik maakte kennis met verschillende mediums en met kunsttermen, stromingen en kunstenaars waar ik nog nooit eerder van had gehoord. We werden overladen met opdrachten, waarin ik veel gebruik maakte van zelfportretten. Je kan wel stellen dat mijn academie tijd tegelijkertijd een nieuwe kennismaking met mijzelf is geweest. Een kennismaking met mijn eigen zijn, met mijn interesses, mijn manier(en) van werken, mijn ideeën over, positie in en verhouding tot de wereld en hoe allen kunnen en mogen veranderen.

Ik maakte onder andere kennis met het medium van de video en ging mijzelf hier vanaf het einde van het 2e jaar meer en meer op toespitsen. Daarmee verdween ook mijn eigen afbeelding steeds meer uit mijn werk. Ik ging mijn blik meer naar buiten richten: op zoek naar waar mijn belevingswereld die van de ander kruist. Door deze belevingswereld van de ander binnen te treden hoop ik de essentie van onze connecties met de wereld beter te begrijpen, maar blijf ik deze tegelijkertijd ook bevragen, (her)ontdekken en vormgeven.

Tomorrow Will Be Better, film still, 2016 (4)

Tomorrow Will Be Better, HD video 41:46 min, 2016, film still

Voor mijn afstudeerfilm Tomorrow Will Be Better kroop ik in de belevingswereld van verschillende geloofsgemeenschappen in de Bijlmer. Al sinds de jaren ’90 worden zij geconfronteerd met een huisvestingsprobleem om kerkdiensten te houden. Ik interviewde voorgangers van kerken over wat het voor hen zo moeilijk maakt om een ruimte te vinden, waarom er zoveel verschillende geloofsgemeenschappen binnen de Bijlmer zijn te vinden (meer dan 150!) in plaats van dat ze een eenheid vormen en wat volgens hen een oplossing zou bieden.

In de film toon ik diverse locaties waar zich ‘kerkjes’ bevinden. Met mijn camera wist ik echter ook deze grauwe, afstandelijke architectuur binnen te gaan en trof ik warme, zingende en dansende ‘communities’ aan. Ik trof hier mensen aan die elkaar broeders en zusters noemen, die elkaar het gevoel geven iemand te zijn, die elkaar het gevoel geven dat ze meetellen.

Tomorrow Will Be Better, trailer

Door mijn blik naar buiten te richten maakte ik kennis met andere belevingswerelden. Deze werelden probeer ik (gedeeltelijk) te representeren in mijn werk, om zo de toeschouwer een voorstel te doen om op een andere manier naar de wereld te kijken.

Ik vind het interessant om juist belevingswerelden op te zoeken van diegene die vaak niet gehoord of gezien worden. Eerder maakte ik ook al de film Ex Limes, waarin ik in de belevingswereld van de Syrische vluchteling Reda stapte.

Maar hoe zorg je ervoor dat deze verhalen vervolgens gezien worden? Waar vind je een podium voor je films? Enerzijds maak ik een bewuste keuze om mijn films niet openlijk op internet te verspreiden. Dit om een stukje exclusiviteit te bewaken, voor het geval dat er een eventuele koper zich aanmeld. Anderzijds maak ik deze films vanuit de urgentie om deze verhalen te vertellen.

Tomorrow Will Be Better, film still, 2016 (1)

Tomorrow Will Be Better, HD video 41:46 min, 2016, film still

Daarvoor was het tijd om kennis te maken met de wereld buiten de academie.

Mijn afstudeerfilm wilde ik graag mee terug nemen naar haar oorsprong: de Bijlmer. De hoop was dat ik een vertoning van de film kon organiseren waarbij verschillende werelden samen kwamen. Ik wilde kunstenaars, kerkgangers, voorgangers, stadsbestuur en woningcorporaties bij elkaar brengen, in de hoop dat er een nieuw gesprek op gang zou komen ten aanzien van het huisvestingsprobleem van de kerken.

De intentie was goed, in de praktijk bleek dit toch iets minder makkelijk te zijn.

Ten eerste moet er een plek gevonden worden om de film te vertonen. Er werd contact gezocht met verschillende locaties en instanties en uiteindelijk belande ik via één van het bij Oma Ietje, een kunstzinnig koffiezaakje midden in de H-buurt. Locatie: check.

Na een korte telefonische kennismaking werd er een datum geprikt. Vrijdag 16 september. Datum: check.

Natuurlijk moest er ook publiek komen. Ik maakte een Facebook evenement aan, verspreidde posters door de Bijlmer en nodigde mensen persoonlijk via de mail uit. PR: check.

Geen idee of en hoeveel mensen er zouden komen was ik keurig op tijd aanwezig om de apparatuur te testen en alles klaar te zetten. Een klein beetje zenuwachtig? CHECK.

Tomorrow Will Be Better, film still, 2016 (5)

Tomorrow Will Be Better, HD video 41:46 min, 2016, film still

Er druppelde enkele mensen binnen. 1, 2 … uiteindelijk waren er 15 geïnteresseerden. Na een korte introductie over mijzelf en het werk startte ik de film. Na afloop voerde ik met de aanwezigen nog een kort nagesprek, waarin er gelegenheid was om vragen te stellen en om hun visie op het verhaal te delen. Hoewel ik had gehoopt op een grotere opkomst, kon ik tevreden zijn over de reacties vanuit het publiek. Want ja, het blijft altijd spannend zo’n eerste kennismaking.

Op 28 oktober zal de film Tomorrow Will Be Better om 20.00 uur te zien zijn tijdens Kinoglaz Graduation bij Dziga Nijmegen, Waalbandijk 14m.

Foto header: Tomorrow Will Be Better, video installatie, installatie onderdeel, foto genomen tijdens de ArtEZ BEAR Finals 2016

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *