Ruben Tekelenburg – huisblogger update 2

Het is alweer een aantal maanden geleden dat ik mijn allereerste blog schreef, waarin ik vooruitkeek op een drukke periode als afgestudeerd klassiek pianist. Ik zou sowieso tot januari druk zijn met concerten en lesgeven. In deze blog kijk ik terug op deze eerste maanden, en probeer ik in woorden te vatten waarom ik doe wat ik doe en hoe ik me als ondernemer probeer te positioneren in de maatschappij. Om de lat maar even hoog te leggen.

Afgelopen 3 maanden heb ik zo’n 11 concerten gegeven. Het zijn sterk uiteenlopende projecten geweest, met elk hun eigen tijdsdruk, repetitiedichtheid en financiële opbrengsten. Ik ben een week met het DoelenEnsemble op tournee geweest naar Düsseldorf, heb het EVA Vocaal ensemble begeleid met hun concertreeks ‘An English Tune‘, een concert gegeven waarin de muziek van Max Reger centraal stond, zangleerlingen begeleid van de Zwolse zangstudio Op Tilt, en nog meer (zie het archief op mijn website). Zo had ik in oktober en november bijna elke week een ander concert, waardoor ik behoorlijk veel muziek in korte tijd moest instuderen.

Ik moet zeggen: het was een vrij intensieve periode. Sommige projecten gingen heel erg goed en gaven veel energie, sommige kostten me meer energie dan dat ze opleverden. Sommige waren goed betaald, andere minder. Soms zat ik heel erg in tijdsnood, en op andere momenten dacht ik ten onrechte ‘komt wel goeeed’. Omdat je je voorbereidingstijd volledig in eigen hand hebt, moet je constant alle prioriteiten tegen elkaar opwegen. Want moet je dat ene plekje in dat ene stuk onder de knie krijgen voor die repetitie van morgen (terwijl het concert nog ver weg is), of kan je beter verdergaan met dat grote project van de week daarop? Of ga je bezig met die vette Toccata die je al eigenlijk heel lang weer wil kunnen spelen? Keuzes, keuzes…

3 copy
Concert met Trio Cantares in de Synagoge in Deventer

Maar alles is gelukt, de concerten gingen goed, ik heb positieve reacties gekregen, dus ik ben tevreden met hoe het is gegaan. Het kan natuurlijk altijd beter, en daar moet je ook altijd naar blijven streven, maar het was voor mij onmogelijk om me volledig toe te wijden aan alle projecten.

En dat is wel een interessant gegeven, want door deze drukte (en stress die het teweegbracht) ben ik wel wat meer gaan nadenken over waarom ik dit doe, en wat ik nou eigenlijk wil bereiken. Want het gebrek aan toewijding kwam niet alleen maar door die drukte. Ik merkte dat bij de concerten waar ik solo wat mocht laten horen, ik me het meest thuis voelde. Ik heb dan het gevoel dat ik de meeste controle heb over de indruk die de muziek bij het publiek achterlaat. Bovendien kies ik dan ook muziek uit die bij me past, die ik graag wil overdragen.

4
Zangleerlingen begeleiden bij zangstudio Op Tilt

Is dat dan waar mijn hart ligt? Mijn passie is in feite puur persoonlijk: ik vind het gewoon fantastisch om mooie muziek te spelen. Het hoeft eigenlijk niet eens door iemand gehoord te worden. En zo wel, dan zou dat op een manier moeten zijn waarbij de muziek volledig tot zijn recht komt: het moet oprecht écht zijn wat je als performer doet. Alles moet ten dienste zijn van de muziek zelf, niet van de artiest (dus niet: kijk mij hier eens moeilijke dingen spelen). De muziek moet het publiek op het puntje van zijn stoel laten zitten, niet de artiest. Daarvanuit probeer ik te werken. Ik ben dan ook geen fan van een bepaalde artiest in het bijzonder, maar ben juist eerder enorm onder de indruk van bepaalde muziekstukken. Neem bijvoorbeeld de Tarantella van Liszt, waarin iemand langzaamaan gek wordt door een spinnenbeet… Maar ik kan ook enorm genieten van lichte muziek (bijv. Elbow), sterker nog, ik heb een tijd in een Muse-coverband gezeten. Het genre maakt niet uit, als de muziek je maar raakt. Daar gaat het wat mij betreft om.

5
Samen met het EVA Vocaal Ensemble (foto is van vorig jaar, maar de club is hetzelfde)

Maarja, hoe zorg ik ervoor dat ik met deze instelling mijn brood kan verdienen? Tot nu toe komt alles op me af, maar dat zijn vaak begeleidings- en samenspeelprojecten. Ik zou meer soloconcerten willen geven, omdat ik de muziek naar mijn idee dan beter kan overdragen. Daarvoor zou ik actief op zoek moeten gaan naar podia en mezelf daar aanbieden. En dat vind ik nou juist heel lastig… Ik zou mezelf in ieder geval graag meer willen profileren als veelzijdig pianist met een klassieke basis, maar ik weet nog niet zo goed hoe.

In dat opzicht vind ik ondernemer zijn wel lastig hoor: je moet alles helemaal zelf voor elkaar krijgen. Ik vind het heel fijn om van niemand afhankelijk te zijn, maar je moet wel van veel verschillende markten thuis zijn. Je moet jezelf verkopen en financiële afspraken durven maken, anders krijg je gewoon geen geld in het laatje. En dat zijn nou net twee dingen die ik persoonlijk erg moeilijk vind.

6
Het DoelenEnsemble en Notabu Ensemble für neue musik

Ik hoor wel vaak dat ondernemers, en dan kunstenaars in het bijzonder, het ook moeilijk vinden om hun verplichte zakelijke administratie bij te houden. Maar gelukkig vind ik dat leuk om te doen. Ik houd mijn administratie nauw bij in een zelfgemaakt Excel-bestand, waarin ik altijd kan zien of er nog facturen openstaan, welke uren en kilometers ik waarvoor maak, wat mijn winst is enzovoort. Voor mij werd de administratie pas echt overzichtelijk toen ik een zakelijke rekening opende, en ik zou iedere aspirant-ondernemer aanraden om dat ook te doen!

Met de winst die ik nu maak is het financieel gelukkig heel goed uit te houden. Ik huur een appartementje samen met mijn verloofde en houd de vaste lasten zo laag mogelijk. Maar je moet ook vooruit denken: als zzp-er bouw je geen sociale zekerheid en pensioen op, dus daar moet je geld voor opzij leggen. Tot nu toe betaal ik mezelf maandelijks 85% van de winst uit en leg ik zo’n 10% opzij voor mijn pensioen. De overige 5% is dan een buffer voor zomermaanden en bedrijfsuitgaven, of financiële zaken waar ik nu nog niet van op de hoogte ben. En elke week krijg ik een “IkGaStarten Nieuwsbrief” van de Rabobank met ondernemerstips, waar elke keer wel weer iets leerzaams in staat.

7 copy
Concert met Mikkel Skorpen

Nu ik alles op een rijtje heb gezet en alle foto’s achter elkaar zie, kan ik wel zeggen dat ik een drukke en leerzame start heb gemaakt als afgestudeerd pianist. Ik probeer een beetje grip te krijgen op de richting die ik opga. Als ondernemer loop ik tegen een paar moeilijkheden aan, maar ik ben wel blij met mijn zelfstandigheid. Volgens mij is het belangrijk dat je jezelf goed kent, zodat je weet waar je eigenlijk naartoe wil. Dat geldt denk ik voor iedereen.

Dat gezegd hebbende: mijn vaste ensemble Trio Cantares heeft na 10 jaar besloten te stoppen. We merkten dat we meer en meer uit elkaar groeiden en hebben unaniem besloten er een punt achter te zetten. We gaven op 3 december een fantastisch eindconcert en kunnen nu meer onze eigen richting op gaan.

Dat doet me denken aan een mooie uitspraak van Paulo Coelho: “One day, you will wake up and there won’t be any more time to do the things you’ve always wanted. DO IT NOW.” Dat is volgens mij wel een mooie boodschap om deze blog mee af te sluiten.

Foto header: Muziek van Boulez met een paar DoelenEnsemble-leden in Rotterdam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *