Lizzy Ossevoort – Huisblogger laatste update

Ja, het is tijd voor mijn laatste blog. Ik moet zeggen dat ik van tevoren niet had gedacht dat ik er zo veel plezier in zou krijgen. En zou het best jammer vinden als ik er nu al mee moet stoppen. Maar…. Ik ga door! Er komen zoveel mooie dingen aan en dat wil ik graag met jullie delen.

Vorig jaar heb ik het Conservatorium Jazz Award gewonnen. En daarom mocht ik dit jaar een optreden verzorgen op het festival Jazz in Duketown op maandag 5 juni. Tevens kreeg ik de kans om dit samen te doen met een gastartiest. En daar heb ik de waanzinnige pianist Bert van den Brink voor uitgenodigd.
Samen hebben we hier echt naartoe geleefd en hij heeft mij enorm veel geleerd over vrijheden in jazzmuziek, improvisatie in het moment en vooral heel veel genieten. We hebben samen met bassist Tobias Nijboer en drummer Kevin van den Elzen een te gek concert neergezet.
Ik heb zo genoten van de samenwerking met Bert en hij gelukkig ook. We zijn nu met elkaar in gesprek of er eventueel een vervolg in zit.

Bert van den Brink, Lizzy Ossevoort & Friends

Daarnaast ben ik natuurlijk druk bezig geweest met mijn beurs. Ik heb van de week te horen gekregen dat deze beurs definitief doorgaat. En dat is natuurlijk waanzinnig!
Volgend jaar ga ik 6 lessen volgen bij de waanzinnige zanger, songwriter en pianist Oli Rockberger in London. Ik wil heel graag meer leren over songwriting en Oli is daar super geschikt voor.
Tevens ga ik 10 lessen volgen bij de jazzzangeres Fay Claassen in Keulen. Ik vind haar waanzinnig en ze kan me enorm veel leren over improvisatie.

Jammer genoeg kan ik niet veel zeggen over de tijd die er nu aan komt. Ik ga vooral heerlijk van de zomer genieten en lekker naar Italië! Tevens ga ik samen met zanger/gitarist Baer Traa een tijdje naar Duitsland om muziek te maken! Maar voor de rest heb ik weinig plannen.

Ik heb laatst een waanzinnig mooie song gehoord, waar ik super ontroerd door raakte. Die wil ik graag delen!

Een korte terugblik

Ik begon mijn eerste blog met veel vraagtekens, onzekerheid, geen structuur, al met al heel veel onrust. Nu is natuurlijk de vraag of dit veranderd, opgelost of verbeterd is? Nou… ik denk dat het allemaal te maken heeft met een stukje acceptatie, want vraagtekens zullen er altijd blijven. Onzekerheid ook, bij wie niet!? Het hoort nou eenmaal bij de mens. Maar als je daar bewust van bent en het gewoon laat gebeuren dan ontstaat er vanzelf veel meer rust. Tevens komt er dan meer vertrouwen is datgene wat je kan.

Er is nu de acceptatie dat alles gaat zoals het gaat en zolang je doet wat je leuk vindt en zolang je daar mee bezig bent en daarvoor werkt, is het enige wat je kunt hebben: vertrouwen. En voor de rest zie je het wel!

Voor mensen die nu afstuderen is de grootste tip die ik zou kunnen geven: ‘Heb vertrouwen!’.

Ik wil jullie allemaal super erg bedanken dat jullie mijn blog hebben gelezen. En ik ga in ieder geval door! Dus als jullie goed mijn website in de gaten houden, komt er zo weer een nieuwe blog aan. Maar de website is ook nog in de maak!

Heel veel liefs van Lizzy

Credits foto’s: Clemens meijs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *