Cassandra Onck – Huisblogger update 1

Wie ben je en waar kom je vandaan?

Ik ben Cassandra Onck, een vers alumna van de opleiding muziektheater in Arnhem. Ik heb mijn hele leven al in Arnhem gewoond. Vroeger in de vinex wijk in Arnhem zuid, nu in het oude stadscentrum.

Met welk project ben je afgestudeerd?

Ik ben afgestudeerd met het muziektheatrale concert: Ik ben een interface. Het is een onderzoek naar de relatie tussen mens en technologie waarbinnen ik de toeschouwer wil uitnodigen zijn eigen relatie met moderne technologie te bevragen. Voor dit concert heb ik nieuwe tekst en elektronische muziek geschreven en gewerkt met een geweldig team van muzikanten, performers en designers.

Dit concert was onderdeel van mijn artistiek onderzoek ‘PLAY WITH THE A$$MPTNS’ waarbinnen ik onderzoek hoe ik een omgeving kan creëren die de toeschouwer uitnodigt geëmancipeerd te zijn. Ik zie geëmancipeerd toeschouwerschap als een staat van zijn waarbij de toeschouwer de vrijheid voelt de dingen die ze waarneemt (bijvoorbeeld tekst, muziek, handeling of visuals) zelf aan elkaar te verbinden zonder zich beperkt te voelen door boodschap of het verhaal van de performance. De focus ligt op de persoonlijke interpretatie van de waargenomen data in tegenstelling tot de boodschap van de maker of het verhaal van de voorstelling.

Eindvoorstelling ‘Ik ben een Interface’

Wat verwachtte je toen je startte met je opleiding?

Voordat ik naar het conservatorium wilde, was het mijn plan om naar de universiteit te gaan. Toen ik ervoor koos om Muziektheater te gaan studeren verwachte ik niet alleen dat ik meer zou gaan leren over muziek en theater, maar ook persoonlijk veel zou gaan moeten ontwikkelen. Meer dan op de universiteit. Dit bleek te kloppen.

Wat heb je geleerd en wat had je graag anders willen zien?

Ik heb geleerd dat de term muziektheater voor iedereen iets anders betekend, dat kunst en wetenschap beginnen vanuit dezelfde bron en dat je altijd een back up moet maken van digitaal werk. Ik ben in mijn 4e jaar een complete song verloren, dat had ik graag anders willen zien.

Welk advies zou je graag aan studenten willen meegeven die nu met hun opleiding starten?

Over de meest belangrijke zaken in het leven hebben we geen controle. We kunnen proberen dit feit te negeren, doen alsof we zeker weten dat we allemaal 80 gaan worden, maar hiermee negeer je veel zaken die de wereld heel mooi maken. Wanneer je je beseft dat je geen controle hebt over de zaken die er echt toe doen, ontstaat er ruimte waarbinnen je wel degelijk invloed kunt uitoefenen. In die ruimte gebeuren de meest interessante dingen.

Wat zijn je plannen voor aankomend jaar?

Komend jaar wil ik graag verder werken aan IK BEN EEN INTERFACE en de relatie tussen mens en technologie verder blijven onderzoeken. Dit ga ik natuurlijk niet in mijn eentje doen, dus dit jaar wordt ook een oriëntatie jaar: wie kunnen partners worden en op zakelijk en artistiek niveau met mij samenwerken? Concreet betekend dit veel mailen, bellen, praten, en vooral DOEN. Ondernemen in de meest praktische zin van het woord. Mijn eindexamen vaker proberen te spelen, concepten maken voor nieuwe projecten, en deze meteen uittesten.

3e jaars performance ‘NICKI’

Wat zou je doen als je wist dat je niet kon falen?

Precies wat ik nu ook doe, maar dan met iets meer plezier en veel minder zorgen.

Waar zou je graag over 5 jaar willen staan?

Ik vind dit meest lastige vraag die er is. Ik kan soms niet eens bedenken wat ik volgende week zou willen doen, laat staan waar ik over 5 jaar zou willen zijn. Ben je ooit echt ‘ergens’? Ik heb niet het idee dat posities op de arbeidsmarkt zo vast staan. De kans dat je jaren bij een productiehuis of een andere vaste plek terecht komt is zeer klein. Ik denk dat ik vooral hoop dat ik over 5 jaar rond kan komen van mijn eigen onderneming. Dat zou ik een hele prettige positie vinden.

Hoe kijk je tegen ondernemen aan, en wat betekend het voor jou en je werk?

Ondernemen was voor mij altijd iets vaags, iets met geld en economie en andere begrippen die ik nooit volledig leek te bevatten (en achteraf gezien systematisch heb gemeden). Nu ik terugkijk op mijn laatste jaren bij ArtEZ zie ik dat ondernemen veel meer is. Het begint al bij de kleinste handeling, het uitwerken van een idee, het benaderen van een mogelijke samenwerkingspartner.  Het is volgens mij een beetje te vergelijken met de eerste wet van Newton. 

Als er geen resulterende kracht op een voorwerp inwerkt, kan er geen snelheidsverandering van dat voorwerp optreden. De snelheid zal dus onveranderd blijven: zowel grootte als richting van de snelheid blijven constant. Het voorwerp staat stil (snelheid 0) of beweegt zich met constante snelheid in een bepaalde richting. … De eerste wet wordt ook wel de wet van traagheid genoemd. ” (bron wikipedia)

Ondernemen is voor mij de resulterende kracht die een snelheidsverandering veroorzaakt. De energie die een project afremt, of versnelt. Zonder die energie is er wel beweging, maar geen verandering. En juist die verandering is zo interessant. Het geeft ruimte voor nieuwe verbindingen, nieuwe samenwerkingen tussen disciplines. Naar mijn mening vraagt al het nieuwe om een vorm van ondernemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *