Fabienne Balvers – Huisblogger update 1

Mijn naam is Fabienne Balvers (1995). In juni 2017 studeerde ik af aan Artez op de opleiding BEAR (Base for experiment, art and research). Tijdens deze opleiding ben ik ontwikkeld tot kunstenaar werkend in en met bedrijven om processen, structuren en projecten kritisch  vanuit een nieuw en creatief perspectief te herzien als kunstenaar, met oog op sociale innovatie. Ik bevind mij vaak in maatschappelijke en ethische vraagstukken binnen dit proces. Door samen na te denken over duurzaam en maatschappelijk verantwoord te denken, werken en ondernemen, beïnvloeden en creëren we een duurzame, sociale leefstijl en bewustzijn. Bewustzijn van je omgeving en jezelf, is het ultieme doel wat ik met mensen wil delen.

Door perspectieven in bedrijfssituaties te verdraaien of uit te vergrootten ontstaan er vervreemde situaties. Zo probeer ik medewerkers in een bedrijf de kwestie werkelijk te laten ervaren, in plaats van deze over te schrijven van een presentatie. Dit doe ik met behulp van installaties, film, bedrijfstraining en productontwikkeling.

Disfuntioneringsgesprek

Eind juni 2017 studeerde ik af met een “disfunctioneringsgesprek” methode. Tijdens de afstudeershow nodigde ik het publiek uit om even een momentje te nemen en naar mijn kantoor te komen. In de typische kantoor installatie werd het publiek uitgenodigd om op het bureau te gaan liggen. Zij werden gemasseerd terwijl er naar hun disfunctioneren werd gevraagd.  Een relax moment waar stress wordt gecreëerd. ” Hoe maak je je werk inefficiënt?”, een omdenker. We leven in een maatschappij waar je werk bijna een identiteit is. We streven naar resultaten, vooruitgang en als je tegenwoordig niet “druk” bent hoor je er niet bij. Zijn wij nog objectief en reëel als we naar het perfecte plaatje nastreven? Ik geloof door soms een stap terug te zetten in informatie of doelen die je nastreeft, je waardevolle aspecten tegen komt. Door te vragen naar hoe jij je werk inefficiënt maakt, creëer je een bewustzijn. Je denkt om, hoe je iets niet moet doen of totaal anders. Wat gebeurt er dan? Er ontstaat een werkwijze waar je nooit naar omgekeken hebt, misschien wel een kritische, bewustere houding naar jezelf en je werk.

Ik wist dat een academie vrij was maar niet zóóó vrij

Mijn kunstacademie tijd vond ik enorm pittig. Ik kwam binnen met realistisch geschilderde schilderijen en een voorliefde voor duidelijkheid en regelmaat op mijn 17e. Ik wist dat een academie vrij was maar niet zóóó vrij. Ik had het meest standaard plaatje voor ogen van een kunstenaar. Ik schilder, ik verkoop mijn schilderijen aan wie de hoogste prijs bied en ik bepaal mijn eigen werktijden. De academie liet mij zien dat zelfs dit plaatje veelzijdiger was dan ik dacht. De academie heeft me geleerd om niet van tevoren een concept klaar te leggen en dit klakkeloos uit te voeren. Maar soms een idee of concept in twijfel te trekken en vanuit andere invalshoeken te onderzoeken. En dat het kunstenaarschap veel meer facetten heeft dan beeldhouwen, schilderen en fotograferen. Waarom zou je als kunstenaar bijvoorbeeld niet rechtstreeks de politiek in gaan om je boodschap over te laten komen? Dit vond ik enorm interessant.

Uiteindelijk heb ik er drie jaar overgedaan om tot een conclusie te komen dat ik het interessant vind om bestaande systemen te bevragen op het gebied van maatschappelijke en ethische vraagstukken, met name in bedrijven. Ik voel mij verantwoordelijk met mijn plek in de maatschappij en wil graag voor haar zorgen. Maar… hoe dan?

Try again. Fail again. Fail better.

Deze foto is een documentatie van mijn stage presentatie in het Radboudumc te Nijmegen. Ik vroeg me af hoe je creativiteit in het nieuwe denken/werken verwerkt

Ken je die typische blauwe ArtEZ tasjes die overal rond krioelen op en na de ArtEZ opendagen? Try again. Fail again. Fail better.  Houdt deze gedachten even vast.

Ik was opzoek naar een stageplek. Ik kwam terecht in het Radboudumc te Nijmegen op de afdeling Projectbureau Bouwzaken. Mijn tutor was in het begin nog niet helemaal enthousiast want mijn ambities verwoorden was nog niet mijn sterkste kant. Ik weet niet wat ik bij jullie kom doen maar ik kom werken als kunstenaar. Dat vond mijn stagebegeleidster in het Radboudumc een leuke uitdaging. Vanuit die positie kwam ik terecht in het project Patiëntenkamer van de Toekomst. Een droomproject naar mijn idee. Wil de patiënt vliegende bedden in de toekomst en een efficiënt gesprek op face time met een Health Care specialist? Of moeten we er in de toekomst voor zorgen dat deze nog steeds menselijk is? Steeds meer kreeg mijn verhaal als kunstenaar of beroepspraktijk vorm.

Ik won tijdens Dutch Hacking Health in het Radboudumc de Human Centred Design award met een filmtraining. In plaats van het bouwen van een vooruitstrevende app, geloof ik dat in 2030 er nog steeds ruimte moet zijn voor persoonlijk, live contact. In 2030 hebben we nog steeds een hart en twijfels over onszelf.

Ik heb momenten gehad op de academie dat ik het echt lastig vond om een gevoel of een interesse vorm te geven en in de wereld te zetten. Hoe ga je om met meningen van tutoren of je medestudenten? Hoe blijf je bij wat je gelooft en leuk vind maar blijf je open staan dit objectief te onderzoeken? Is mijn verhaal relevant genoeg? Zijn er mensen die op mij als kunstenaar zitten te wachten? Dit zijn denk ik niet alleen academie perikelen maar ook de twenty’s struggles.

Bedrijfsprocessen sociaal innoveren en samen werken aan een bewuste en eerlijke maatschappij

Zoals het op het ArtEZ tasje zo mooi staat en het merk NIKE al tig jaar promoot: Try again. Fail again. Fail better. Just DO IT. Als ik wist dat ik niet kon falen, had ik dezelfde weg bewandelt in mijn academietijd maar veel zelfverzekerder. Hiervan heb ik geleerd dat falen hoort bij creëren en dat falen weer informatie meebrengt waar je iets mee kan om je idee te voeden. Dit maakt het makkelijker voor mij keuzes te maken in het ondernemerschap en dat ik ondernemerschap niet alleen zie als iemand die een product aanlevert en er geld voor terug krijgt. Ik zie in dat ondernemerschap het voor mij mooier maakt als jij jouw verhaal er in kan verwerken. En dat ondernemen ook nog eens een positief effect op de maatschappij kan hebben door samen te werken.

Het klinkt heel sentimenteel maar mijn gouden tip is: blijf jezelf. Geloof in het idee wat je neerzet. Het is makkelijker er 100 procent achter je visie te staan dan ook nog eens over je basis te twijfelen. Het kan nooit in 1 keer perfect zijn. Gaandeweg ga je schaven, toevoegen en verwijderen. Voedt het met nader onderzoek en zet het in de wereld. Want wat is nou 4 jaar academie tegenover je hele leven?

Je zult in je weg naar ondernemerschap meer tijd kwijt zijn aan praktisch dingen zoals boekhouding, staren naar je mailbox en al dat soort klusjes dan dat je creëert. Dit verdwijnt niet maar blijf genieten van wat je doet. En maak keuzes die bij je passen.

Dit jaar staat voor mij, ondanks ik net van de academie afkom, in het teken van het experiment. Hoe bouw ik een onderneming op die parallel staat met mijn visie? Wat zijn mijn twijfels, mijn keuzes maar ook hoogtepunten in deze reis? Hoe communiceer ik naar mijn doelgroep? Met welke partijen wil ik samen werken? En (best een belangrijke) hoe maak ik mezelf niet gek in het zwarte gat van de realiteit na de academie?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *