CASSANDRA ONCK – HUISBLOGGER UPDATE 2

Officieel ben ik al ruim drie maanden zelfstandig ondernemer. Een titel die ik met trots probeer te dragen. Volgens de ideologie van het ZZP’er schap ben ik vrij om te doen wat ik wil, te maken wat ik wil en kan ik door hard te werken mijn eigen toekomst vormgeven. Alles is maakbaar en wanneer je faalt heb je het simpelweg niet goed aangepakt. Ik ben pas een paar maanden bezig maar ik zou nu al grote kanttekeningen willen plaatsen bij deze uitspraken en de ideeën die hierdoor ontstaan over ondernemerschap. Het is de kapitalistische roze bubbel die, zo kan ik verklappen, toch niet helemaal overeenkomt met de realiteit. Omdat ik geloof in de uitspraak ‘een gewaarschuwd mens telt voor twee’ in deze blog twee levenslessen van de beginnend zelfstandig ondernemer. Moge ze je helpen de wereld in perspectief te plaatsen in de avontuurlijke tijden na het afstuderen.

      1. Zelfstandig ondernemerschap is een illusie

Wanneer je niet meteen met je bootje ten onder wil gaan in de storm die de vrije markt heet, is het goed je af te vragen in hoeverre je zelfstandig kunt werken als zelfstandig ondernemer. Waar tijdens de studie zelfontplooiing en artistieke ontwikkeling de grootste punten op de to-do list waren komen daar nu een aantal dingen bij. Het runnen van een bedrijf (hoe klein ook) betekend investeren. Niet alleen met geld, maar bovenal met tijd. Het plannen van je activiteiten, creëren van werkopdrachten, schrijven van facturen, onderhouden van je netwerk, het mailen, mailen en nog eens mailen, behoren allemaal tot de nieuwe taken, die vaak tegelijk of voor het artistieke proces plaats moeten vinden. Hoe reëel is het om van jezelf te verwachten dat je al deze taken in je eentje uit kunt gaan voeren? Vorig jaar schreef ik toevallig de volgende songtekst:

“Zelfstandig ondernemer zijn is een illusie die je creëert door jezelf een beetje op te blazen, een beetje meer te maken, dat beetje groter te maken zodat je lijstje met taken langer wordt.”

Op dit moment verkeer ik zelf in de avontuurlijke storm van de vrije markt en probeer ik mij heftig vast te klampen aan de reling om niet te verdrinken in de draaikolk van alle nieuwe informatie en taken. Gelukkig zijn er nog heel veel andere zelfstandige bootjes in de zee met ondernemers. Dus ik probeerde iets nieuws: Intensief samen werken met andere ZZP’ers. Op dit moment zitten we letterlijk en figuurlijk in hetzelfde schuitje en is er meer kennis, energie, en tijd om beide ondernemingen sterk te maken. Dus fix een boot, vaar die zee op en haak je (eventueel tijdelijk) vast aan een van je mede ZZP-bootjes om zo samen op een nieuwe bestemming te belanden en niet te verdrinken in de illusie die ‘zelfstandigheid’ heet.

      1. Better be lucky bitch

“Alles kan, als je het maar wilt.” Deze zin las ik in een kinderboek toen ik acht was. De titel ben ik vergeten, maar de kaft was paars en ik heb de zin altijd onthouden en herhaald als een persoonlijk mantra. Nu, zestien jaar later, zou ik toch een kleine kanttekening willen plaatsen bij het hele idee dat wilskracht het enige is dat je nodig hebt om je doel te behalen. Terug naar het begrip zelfstandig ondernemerschap. Het impliceert een eiland mentaliteit, waar je op je strandje lekker zelfstandig zit te ondernemen en controle hebt over alle facetten van je werk. Maar zelfs een zelfstandig ondernemer heeft altijd te maken met andere menselijke partijen. Er is altijd een opdrachtgever (klant) en daarbovenop komen (afhankelijk van je werk) nog extra connecties als samenwerkingspartners, doelgroepen en leveranciers. Kortom:

niemand werkt volledig zelfstandig. En het is goed je dat te beseffen wanneer je aan de slag gaat en, misschien nog wel belangrijker, wanneer je (ondanks al je wilskracht) niet meteen bereikt wat je wilt bereiken. Jij bent als kunstenaar, ondernemer, of hoe je jezelf ook noemt, altijd een onderdeel van een levend netwerk.

Iedereen is een variabele en beïnvloed vanuit zijn eigen positie de werkelijkheid. En hoe hard je ook werkt, hoe graag je ook wilt, er is altijd nog zoiets als ‘geluk’ of ‘toeval’. Begrijp mij niet verkeerd, ik snap dat deze woorden niet graag gehoord worden in een samenleving die gebouwd is op zekerheid, maakbaarheid en databases. Toch is het goed je af te vragen hoeveel verantwoordelijkheid je draagt voor je vooruitgang. Welke elementen kun je wel beïnvloeden, welke niet? Ik kan je verklappen, al dat ondernemen kost een hoop moed en energie. En als je gelooft in het idee dat iedere mislukte poging volledig jouw verantwoordelijkheid is kan dat zeer ontmoedigend werken. Misschien zelfs het einde van jouw onderneming en ideeën betekenen. Beïnvloedt wat je kunt beïnvloeden, maar voor de andere zaken wens ik je vooral veel geluk.

 

In alle eerlijkheid schrijf ik deze levenslessen evenveel voor mijzelf als voor jullie, ik kan ze namelijk goed gebruiken. De afgelopen maanden ben ik officieel in het ondernemerschap gedoken. Dit heeft alles te maken met het initiatief ‘Gelderland Valoriseert’. Een programma waarbinnen jonge ondernemers een startersvoucher of lening kunnen aanvragen en zo hulp krijgen bij het starten van hun eigen onderneming. Je krijgt workshops waarin je leert hoe je een bedrijfsplan schrijft en gaat samen met professionals op het gebied van economie en ondernemerschap in gesprek over jouw ideeën en hoe je deze kunt vertalen naar een product.

Ik heb mijn ideeën mogen pitchen (in drie minuten, wat voor mijzelf als maker echt het meest frustrerende ding ooit is geweest) en ben trots te zeggen dat ik de startersvoucher heb gekregen. Dit betekend dat de komende maanden meer geïnvesteerd gaat worden in mijn bedrijf #ONCK en dat ik Ableton 10 kan gaan kopen. (Voor de geluidsnerds onder ons is dat echt de shit.)

Audio verzamelen en remixen tijdens Brave New World

Het gekste aan dit hele proces vond ik het moment dat ik de opdracht kreeg mijn tijd, mijn leven eigenlijk, om te rekenen in geld en mogelijke inkomsten. Als een tool is het handig om inzicht te krijgen in wat je zou kunnen gaan verdienen, maar toen de nadruk zo op het geld kwam te liggen, kreeg ik het spaans benauwd. Dat is misschien ook de reden dat ik geen bedrijfskunde heb gestudeerd maar naar het conservatorium ben gegaan. Ik ben deel van een economie en wil geld best inzetten als tool, maar het is geen hoofddoel. Dat zijn nog altijd de ‘producten’ zelf. Een van die producten is Memory Collector Inc. Een performance op maat waarbinnen ik samen met Mauro Casarini live audio opnames maak en deze remix tot nieuwe elektronische muziek. Vorige maand deden we dit samen met Rosine Langbroek en Gaby Allard tijdens de AIRS winterschool en onderzochten we hoe we audiodata konden gebruiken om een collectief geheugen te creëren.

Digital meets analog

Vanuit dezelfde vraag ben ik ook naar Brave New World gegaan, een conferentie over de impact van toekomstige technologie op menselijk leven. Tijdens deze conferentie heb ik twee dagen lang audio opgenomen van de sprekers en deze geremixt tot 4 soundscapes die je hier kunt beluisteren.

En tot slot: schrijf 4 maart in je agenda. Mijn afstudeervoorstelling IK BEN EEN INTERFACE speelt die zondag op het Café theater festival in Utrecht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *