Derrin van de Wetering – Huisblogger update 3

Deelname Doetinchem Design Expo

Het werken als zelfstandige is erg leuk en uitdagend omdat je zelf alle touwtjes in handen hebt. Je haalt je eigen opdrachten binnen, plant je tijd in en als je het goed doet kun je er goed van rondkomen. Je staat overal met je neus bovenop en leert daardoor heel veel! Maar…

In mijn eerste blog heb ik tussen de regels door al een beetje aangegeven dat ik mijn toekomst soms laat bepalen door dingen die op mijn pad komen. Zo deed ik dat dan ook met de opdrachten die ik tot nu toe heb gedaan. Wat ik ook eerder al aangaf is dat ik de intentie heb om naast eigen werk ook een baan te vinden. Zo kwam het dan ook dat ik rond eind november/begin december toen het qua werk wat rustiger werd, de tijd nam om na te denken of ik inderdaad nog opzoek wilde gaan naar een baan, of dat ik me volledig op mijn eigen werk zou gaan storten.

Waar je bij het ondernemen niet aan ontkomt, is kwetsbaarheid en onzekerheid. Vooral wanneer je net begint en stiekem nog geen flauw idee hebt van wat je nou eigenlijk echt allemaal aan het doen bent. Ben je twee weken ziek bijvoorbeeld, dan betekent het twee weken geen inkomen. Heb je niet genoeg opdrachten? Dan heb je waarschijnlijk ook niet genoeg inkomen…  Kortom, als er elke maand huur of een hypotheek voor een huis en/of atelier betaald moet worden samen met eventuele andere vaste lasten, dan kan het als eenmanszaak een flinke klus zijn om elke maand boven water te blijven. Al hoeft dit natuurlijk geen probleem te zijn, want er zijn genoeg manieren om jezelf in te dekken. En niet te vergeten, waar een wil is, is een weg! Met voldoende hartstocht kun je bereiken wat je maar wilt, daar ben ik van overtuigd. Maar laat dit nou juist het gene zijn waar ik een beetje twijfels over heb. Heb ik hier voldoende hartstocht voor? En wil ik al die risico’s eigenlijk wel?

Iedereen zal je vertellen dat je als ondernemer veel leert. Dit is zeker waar. Maar wat ik heb ondervonden is dat ik ondanks dat ik veel leer, ik het voornamelijk alleen aan het leren ben, wat soms een lange kan weg zijn. Die lange weg is wel iets waar je voor moet kiezen en voor moet willen gaan. Want het gaat niet snel en ook niet altijd even efficiënt! Ik heb gemerkt dat ik meer behoefte heb aan mensen om me heen waar ik me aan op kan trekken, of door kan laten motiveren. Ik wil sneller en effectiever ontwikkelen dan ik tot nu toe met mijn eigen werk heb gedaan. En volgens mij ontwikkel en leer je efficiënter binnen een goed bedrijf, dan wanneer je dit zelfstandig moet doen. Een bedrijf beschikt over veel meer kennis en diepgang dan waar ik via mijn netwerk bij kan komen en ik ben ervan overtuigd dat het werken binnen een team betere resultaten in mij naar boven haalt.

Beste lezers, laat het duidelijk zijn. I WANT A JOB! Het team, de projecten, de ervaring, en de financiële zekerheid die horen bij het hebben van een vaste baan, winnen het van de onzekerheden die horen bij het zelfstandig ondernemen.

Gele beer gemaakt voor zwembad de Crommenije in Krommenie

Oplevering gele beer

Zo kwam het dat ik besloot om voorlopig geen nieuwe opdrachten meer aan te nemen, zodat ik lekker wat tijd en ruimte kreeg om me op de arbeidsmarkt te kunnen focussen. Ik nam afscheid van mijn gereedschap en zij “hallo!” tegen het scherm en het toetsenbord. In de eerste week van januari boekte ik resultaat. Ik kreeg van twee bedrijven een uitnodiging om op gesprek te komen. De tweede en derde week van januari bracht ik door met voorbereiden en het voeren van sollicitatie- en kennismakingsgesprekken, totdat ik in de vierde week van januari een contract bij Slangen+Koenis Architecten te IJsselstein ondertekende. Ware het niet alleen de brief en mijn portfolio die mij over de streep haalden. Pas in het gesprek vertelde ik over de grote gele beer die ik in oktober en november bouwde in samenwerking met ANWE Polyform. Deze grote gele beer hebben we geplaatst in zwemcomplex de Crommenije in Krommenie, ontworpen door Slangen+Koenis architecten. Noem het toeval, noem het lot, het kwam op mijn pad en mijn pad blijf ik volgen!

Vijf februari ben ik als junior bij Slangen+Koenis aan de slag gegaan. Ik kijk ernaar uit om in de vierde blog mijn bevindingen en ervaringen van het werken in dienstverband met jullie te delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *