Cassandra Onck – Huisblogger update 4

Miracles are like meatballs, because nobody can exactly agree what they are made of, where they come from, or how often they should appear. Lemony Snicket, the Carnivorous Carnival

Eigenlijk is het wonderlijk om op het juiste moment op de juiste plek te zijn. Jezelf als kunstenaar/ ondernemer terug te vinden in een situatie die, als een katalysator, een proces op gang brengt. Je  een stap verder brengt in je ontwikkeling. Bij ‘miracles’ denk ik altijd aan grote gebeurtenissen, maar eigenlijk zijn juist de kleine momenten in je ontwikkeling al wonderlijk. Juist deze kleine momenten, een ontmoeting die je aan het denken zet, je tot een inzicht laat komen, of je juist volledig frustreert, kunnen leiden tot grote resultaten. Het moment dat je je realiseert ‘ah, hier ben ik mee bezig’, of dat moment dat je een project binnenhaalt dat op dit moment een goede stap is in je artistieke ontwikkeling.

Want waar een traditionele ondernemer zich vooral focust op zijn ondernemersvaardigheden heb ik als kunstenaar een dubbele agenda. Ik zoek opdrachten die mij niet alleen geld opleveren maar mij ook helpen om mijn artistieke vaardigheden te ontwikkelen. Ik probeer werk te creëren waarbinnen ik kan blijven leren, ondanks dat ik niet meer studeer. Onder de naam #ONCK werk ik in opdracht, en initieer ik zelf projecten. Maar vanuit wie het idee voor een nieuw project ook komt, ik probeer altijd de opdracht naar mijn eigen hand te zetten. Uit te zoeken welke vaardigheden ik wil ontwikkelen, en welke partners mij daarbij zouden kunnen helpen.

Vorige maand speelde #ONCK Ik ben een interface tijdens het Café Theater Festival. Foto Maarten de Leeuw

Zo werk ik nu in opdracht van de universiteit Wageningen aan Maak Kennis op de Markt: Een samenwerking tussen onderzoeker en kunstenaar waarbinnen kunstenaars op performatieve wijze het onderzoek van de universiteit naar de Wageningse en Edense markt brengen. Binnen dit project heb ik een dubbele rol. Ik werk samen met Kira Kool en Huig van den Hoofdakker als maker aan een performance over het CRISPR-Cas onderzoek (het aanpassen van genen in planten en dieren), maar ben tegelijk ook verantwoordelijk voor de conceptontwikkeling van het gehele project. Dit betekent onder andere dat ik kunstenaars heb benaderd, een concept heb geschreven en de komende maand de kunstenaars coach tijdens het maakproces. Het resultaat van deze bijzondere samenwerking zal 12 en 19 mei te zien zijn op de markt in Ede en Wageningen.

De afgelopen maanden heb ik mij al doende afgevraagd waar ik heen wil als maker. Wat voor een werk wil ik maken, waarom wil ik dat maken, en natuurlijk ook heel praktisch: Hoe wil ik dat gaan doen? Er zijn dagen dat ik precies weet waar ik naartoe wil, maar niet hoe ik daar kom. Of dagen dat ik weet wat ik wil, hoe ik daar zou kunnen komen, maar moet concluceren dat de gekozen methode nog niet werkt zoals gehoopt. En wat doe je dan? Ik verander van strategie en probeer iets nieuws.

De aftermovie van het Over het IJ Festival van vorig jaar

Deze maand begint #ONCK met werken aan een nieuwe voorstelling die komende zomer gaat spelen op het Over Het IJ Festival. THIS IS ALL HAPPENING RIGHT NOW maakt deel uit van het zeecontainerprogramma en wordt een cross-over tussen een concert en installatie. Samen met Merel Raven en Mauro Casarini onderzoek ik hoe moderne technologie ons perspectief op tijd en ruimte beïnvloedt. En waar ik op school vooral werkte in studio’s en (concert)zalen ga ik nu voor het eerst op locatie theater maken.

Er zijn zo veel wisselende factoren die bepalen hoe je ontwikkeling als maker verloopt. Die ene persoon die op het juiste moment een goed woordje voor je doet. Dat ene mailtje dat je stuurt naar dat festival waarop je vervolgens geboekt wordt. Een vruchtbare samenwerking die je aangaat. Als je een beetje realistisch gaat kijken is je ontwikkeling een gekke combinatie van toeval, serendipiteit (een toevallige ontdekking doen waar je eigenlijk niet naar op zoek bent) en tegelijkertijd ook bewust keuzes maken gericht op je doel en vasthouden aan de ideeën die je echt niet los wil laten. Wanneer je eenmaal bent afgestudeerd ben je een beetje eigen coach, en probeer je zelf te bedenken welke stappen je wilt/kunt zetten en in hoeverre je jouw ontwikkeling kunt sturen.

De eerste schets van de container.

Het toeval is denk ik een beetje te sturen (eigenlijk op een vrij logische wijze). Wanneer je helder communiceert over wat je doet of leuk zou vinden om te doen is de kans groter dat mensen jou vragen voor een opdracht die hierop aansluit. Simpelweg omdat ze weten: “He, die Cassandra deed toch iets met elektronische muziek? Ik heb nog iemand nodig voor een voorstelling, ik vraag haar.”

Eerlijk toegegeven heb ik geen enkele les in statistiek gehad en geen kennis om er echt kloppende dingen over te zeggen, maar vanuit mijn eigen ervaring merk ik dat wat je aandacht geeft groeit. En dat het zaak is om keuzes te maken en gericht aandacht te kunnen geven aan projecten en doelen. Mijn grote valkuil is alles te willen doen en het liefste tegelijk, maar de afgelopen maanden is het al steeds meer gelukt om te hakken, te schaven en langzaam tot een kern te komen. En los van al dat gestuur, gedenk en handelen is het ook belangrijk af en toe even uit te ademen en te genieten. Een oog open te houden voor de wonderen, de gehakballen in de pasta des levens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *