Simone Peelen – Huisblogger laatste update

Wat is dit jaar snel, maar toch ook langzaam gegaan! Binnenkort is het gewoon precies een jaar geleden, dat ik ben afgestudeerd. Die tijd is echt voorbij gevlogen, maar als ik terug denk aan wat ik allemaal heb gedaan dit jaar, voelt het alsof dat niet veel is geweest. Ik ben vooral nog in de nasleep gebleven van mijn afstudeerfilm en zit nu pas in een periode waarin ik langzaam weer iets begin te maken.

Dit jaar begon natuurlijk met de beste start, namelijk een Wildcard Documentaire van het Nederlands Filmfonds. Het voelde echt als een beloning na zo veel hard werken. Het heeft daarna een tijd geduurd om te kunnen beginnen met deze mooie prijs, die bedoeld is om een nieuwe documentaire te maken. Maar daar is nu verandering in gekomen! Na een goed gesprek met Richard Valk, o.a producent van Rianne Stremmelaar & de wildcard animatie winnaar van dit jaar Fokke Mars, was ik ervan overtuigd, dat dit een goede samenwerking zou worden. En dat ik eindelijk kon beginnen! Fijn om dat nog voor de zomervakantie geregeld te hebben!

Het jaar na mijn afstuderen is wel rommelig verlopen. Van losse baantjes tot workshops en lezingen. Uiteindelijk zijn er toch allemaal leuke dingen op mijn pad gekomen, maar ik heb dit jaar geen vastigheid gehad. Daar ben ik zeker nog wel naar op zoek. Een vaste parttime baan met daarnaast nog ruimte voor mijn eigen autonome werk zou top zijn. Als net-afgestudeerd student, had ik niet gedacht dat het zo zou lopen. Misschien was ik te naïef om te denken, dat het jaar daarna meteen op rolletjes zou lopen, vol met opdrachten.

Zeker wat betreft het ondernemen! Man man man, dat heeft mij wel echt wakker geschud. Na meteen met mijn neus in de boter te zijn gevallen (lees: vage opdrachtgever blog 3) heb ik wel veel geleerd. De rest van het jaar heb ik gelukkig prima samenwerkingen gehad en leuke opdrachten. Zoals het geven van een GIF workshop aan middelbare school leerlingen. Leuk om te zien, hoe deze doelgroep het animatievak bekijkt.

       

Wat ik nu als ondernemer anders zou doen, is dat ik meer duidelijkheid wil uitstralen naar mijn opdrachtgevers. Ik wil gewoon staan voor mijn eigen overtuigingen en niet te veel twijfelen. Als je met overtuiging je kwaliteiten en uurprijs overbrengt gaat het allemaal een stuk makkelijker, wat communicatie betreft. Niet alleen zakelijk gerelateerd maar ook wat betreft mijn werk. Zelfverzekerd zijn over je werk en goede presentaties brengen je verder.

Dit heb ik ervaren tijdens verschillende filmfestivals. Waar ik mij hier het meest bewust van werd was tijdens Shortcutz. Een door Portugees stelletje georganiseerd event, brengt jonge filmmakers bij elkaar in een ontspannen sfeer. Op het programma staan lezingen van de groten uit de filmwereld, zoals Paul Driessen, Roel Reiné en Julius Ponten. De sfeer op dit event was echt zo prettig, dat ik mij daar zeker voelde als een jonge filmmaker. Het is fijn als mensen op je afkomen met complimenten na het zien van jouw film.

Het afstudeerleven en de ArtEZ stress ben ik nog niet vergeten! Mijn vriend gaat namelijk dit jaar afstuderen aan precies dezelfde opleiding. Ik heb hem geholpen met zijn animatie ‘Glücksspiel’ en ik heb het allemaal opnieuw en intens beleefd. Het is een animatie die geheel is gerotoscoopt ( je filmt de bewegingen van de acteur en projecteert dit terug door het beeld over te trekken frame voor frame). We moesten 6 minuten aan filmmateriaal omzetten in een animatie, en dan te bedenken dat je 25 beelden nodig hebt voor 1 seconde. Je wilt dus niet weten hoeveel frames we in totaal hebben getekend en ingekleurd!

Het leuke is dat ik voor de afstudeerfilm van mijn vriend weer in de acteerrol kroop, maar dan op een heel andere manier. Deze keer was het anders, omdat ik niet voor een green screen stond en mijzelf in een andere wereld kon plaatsen, maar dat ik nu onderdeel was van de omgeving. Ook moest ik nu ervaren hoe het was om nu niet zelf de regisseur te zijn en dat iemand anders de set dirigeerde.

De afgelopen weken heb ik het erg druk gehad, waardoor ik amper in mijn atelier kon zijn. Iets wat ik in januari niet had verwacht, aangezien de tijd toen erg langzaam ging. Maar nu zit er eindelijk een beetje schot in de zaak. Het voelt goed om continu op stap te zijn en bezig te zijn in jouw vakgebied. Tijdens de weken, dat ik workshops gaf, moest ik ook nog verschijnen op film festivals en de Open Dag van Quintus. Deze weken bestonden vooral veel uit gesprekken houden over mijn film en het ZZP -er leven. Zo heb ik nog op het ZAFF (Zwols Animatiefilm Festival) een lezing gehouden voor 40 studenten van het Deltion over het proces van mijn afstudeerfilm en mijn ervaringen als zelfstandig ondernemer.

Genoeg gedaan dus! Maar vaak merk ik nog ,dat, ondanks een enthousiaste en uitgebreide planning, de dingen toch anders lopen. Zo had ik heel veel tijd gestoken in de voorbereidingen van bijvoorbeeld een workshop en de open dag van Quintus. Maar als je daar eenmaal bent, blijkt, dat er of niet genoeg tijd is of dat het eigenlijk niet nodig was. Terwijl je een hele presentatie hebt voorbereid! Maar ja, beter te veel voorbereid dan te weinig.

Zo had ik voor de Open Dag bedacht, zelf een presentatie te maken met betrekking tot mijn lessen aanbod. Na best veel werk en zenuwen voor de dag zelf, bleek het heel anders te zijn. Het idee was er om een bioscoop te maken voor mijn film compleet met popcorn en slush puppies! Vet idee natuurlijk, maar eenmaal daar zag ik dat het lokaal blijkbaar gedeeld werd met andere cursussen. Zo speelde er een band naast mijn film wat voor een groot contrast zorgde met het rustige begin van mijn film. En aan de andere kant speelde het theater hun stukken en gaven docenten nog lokaal workshops. Chaos! Hierdoor viel mijn film een beetje in het niets en nog teleurstellender was dat de popcorn en slush machine het begaven!

Dit alles heeft er wel voor gezorgd , dat ik verder werk ben gaan zoeken. Zo heb je in Zwolle het Doas, de oude ambachtsschool, die ook cursussen en workshops aanbiedt. Daarbij krijg je de beschikking over ruimte en een atelier. Ik ben van plan om daar deze week eens binnen te lopen en kijken wat ik daar voor nieuwe uitdagingen uit kan halen!

Ik probeer mij dus vooral te positioneren als een jonge ondernemer door nieuwe uitdagingen aan te gaan en af te stappen op anderen. Soms twijfel je of je naar een filmfestival moet gaan of een prijsuitreiking omdat het veel tijd kost met het reizen maar ook omdat het duur is. Laatst heb ik anderhalf uur in de trein gezeten voor het Leiden International Short Film Experience Festival. Eenmaal daar bleek er geen hond te zijn bij de plek waar mijn film werd vertoond, wat echt als tijdverspilling voelde. Of de bekendmaking van de winnaar van de maand mei bij Shortcutz, terwijl je eigenlijk al wist dat je niet echt een kans zou maken. Je stopt er veel tijd in, maar dat hoort bij jouw zelfpromotie. Mensen moeten weten wat voor gezicht achter dat werk zit. En ondanks dat, ontmoet je zeker mensen, of dit nou professionals zijn of niet!

een recente illustratie die ik maakte voor eigen gebruik

Plannen voor de toekomst heb ik zeker! Zo ben ik komende anderhalf jaar bezig met mijn Wildcard en hoop daar veel nieuwe input van te krijgen. Ook ben ik van plan om toch nog verder te kijken qua werkruimte. Een grote ruimte voor mij alleen , maar in het gebouw nog wel andere kunstenaars, klinkt nog wel als een ideaal. Om in die ruimte mijn eigen werk te maken , maar ook bijvoorbeeld workshops en kinderfeestjes te geven, lijkt mij een goede en afwisselende combinatie.

Wat mij vooral heeft geïnspireerd dit jaar, zijn de woorden van anderen over mijn werk. Dit geeft mij, denk ik , de meeste motivatie. Je weet , dat jouw werk en de inhoud , er toe doen en dat het omzetten in beeld prettig is, als dat goed samenvalt. Dan is het heel vet als je complimenten krijgt van de grote filmbusiness mensen. Zoals hier de woorden van regisseur Hany Abu-Assad en René Wolf, hoofdprogrammeur bij het EYE museum:

NO ONE REALLY NO ONE LIKES THIS

 “I think we are going to hear a lot from Simone Peelen, a promising talent.director Hany Abu-Assad (Omar, The Mountain Between Us)

“No one? Flaws for sure, but have to admit I liked it.” René Wolf, Head of Acquisitions and Senior Programmer at EYE

Ondanks alle lof, vind ik het nog best lastig om ander werk te maken. Ik heb vaak in mijn achterhoofd, dat het moet concurreren met mijn vorige werk, terwijl dat er eigenlijk helemaal niet toe doet. Zoals docent Adam Oostenbrink van ArtEZ als tip gaf: ‘’je moet elke dag iets produceren, je moet het trainen anders verzwakt het. Net zoals topsporters, die naast de wedstrijden ook moeten trainen , anders kunnen ze niet presteren!’’

Daar ben ik de laatste dagen dus vooral mee bezig en ik denk , dat ik daar het meest trots op ben. Het is nog een proces , maar het idee en de uitwerking zijn er langzamerhand al. Het plan is om misschien wat meer van dit soort GIFjes te maken.

Ik ben blij dat er nu wat meer actie in het jaar zit en dat ik tevreden de zomervakantie in kan gaan. Dit jaar voelt alsnog goed en ik heb genoeg geleerd voor mijn volgende stappen als filmmaker en als ondernemer. Als tip geef ik straks mee aan de nieuwe alumni: laat het over je heen komen! What doesn’t kill you , makes you stronger!

Sneak peek van het werk van Saverio Wielkens

Dan wil ik nog als laatste onderdeel jullie tippen op het afstudeerwerk van de Animation Design studenten van dit jaar! Ik merk , dat het niveau steeds hoger en beter wordt. Deze werken hebben mij ook geïnspireerd dit jaar. Het is interessant om toch op afstand betrokken te zijn bij de kandidaten van dit jaar en hoe verschillend het werk is. Het heeft echte bioscoopkwaliteit en straalt zeker professionaliteit uit! Zie hier alvast een kleine sneak peek van het werk van Saverio Wielkens, Michelle Ermens, Christina Kingma en Anselm Oettel. Ik geef graag het stokje door aan de nieuwe mogelijke ArtEZ blogger!

Sneak peek van het werk van Michelle Ermens

Sneak peek van het werk van Christine Kingma

Sneak peek van het werk van Anselm Oettel

Als mijn vriend Anselm, zijn diploma heeft behaald en de Finals (5 juli t/m 15 juli in de Grote Kerk & ArtEZ Zwolle) heeft afgerond , zijn we straks allebei ‘ArtEZ-loos’. Dat wordt nog wat! Dit tijdperk hebben we dan afgesloten! Trots en met opgeheven hoofd gaan wij nieuwe uitdagingen aan! Maar voor het zover is, gaan we het er eerst maar van nemen door op vakantie te gaan! Waarschijnlijk wordt het een last minutetje Griekenland waar ik mij al erg op verheug. Echt even bijkomen en helemaal niks moeten, of niemand echt niemand dat nou leuk vindt of niet! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *