MAXIM ROBBE DIJKSTRA – HUISBLOGGER UPDATE 3

Vishotelmodules te water

Kort na het schrijven van de laatste blog kreeg ik het goede nieuws dat de eerste vishotelmodules te water zouden gaan. Tinka Murks, de marinebiologe waar ik mee samenwerk heeft via via een locatie in Tiel gevonden. Hier hebben wij, zonder vergunning maar wel met toestemming, zes modules geplaatst. Dit was voor mij een heel spannend moment. De modules moeten namelijk door duikers onderwater in elkaar gezet, en aan elkaar gelijmd worden. Nu is het zo dat ik de modules zelf op het droge al vaak in en uit elkaar heb gehaald maar de duikers hiervoor nog niet.

Aangekomen in Tiel heb ik samen met de Tinka en haar collega Reindert de modules op het land op de gewenste manier in elkaar gezet. Daarna hebben we alles weer uit elkaar gehaald en zo dicht mogelijk bij de locatie aan de waterkant neergelegd. De modules worden één voor één met een hefballon naar de locatie verplaatst. Deze ballon functioneert daar ook als een katrol om de module geleidelijk naar de bodem te laten zakken. Hier worden de modules dan onder water in elkaar gezet, aan elkaar en de bodem vastgelijmd. Deze pilot is vooral bedoeld om dit gehele plaatsingsproces te testen en te analyseren. Tot mijn grote genoegen ging dit geheel foutloos: Het plaatsen en vooral het onderwater in elkaar zetten werd door de duikers als zeer gemakkelijk ervaren. Het succes van deze eerste pilot was dan ook een fijne bevestiging dat het project de goeie kant op gaat.

  

Zoals bij elk ander product komen er uit de eerste prototypes nieuwe inzichten en conclusies. In dit geval werd het heel duidelijk dat de witte kleur die de modules hebben onder water heel erg kunstmatig over komt. Een andere conclusie, meer van toepassing op het productieproces, is dat één mal voor een productie van 30 stuks toch wel erg weinig is. Beide conclusies worden momenteel op hun eigen manier verwerkt in het project.

Met groot genoegen kan ik nu zeggen dat de volgende pilots in de eerste week van Maart allemaal in een dag geplaatst gaan worden. Tinka heeft in samenwerking met sportvisserij Nederland, tevens de oprachtgever van dit project, de vergunning op kunnen rekken van 20 naar 30 modules. Dit houdt in dat er in een dag op drie locaties in het Haringvliet tien modules worden geplaatst. Dit gebeurt allemaal met een professioneel duikteam en een boot met kraan. De productie is dus nu in volle gang om op tijd de 30 modules af te krijgen.

De modules die al gemaakt waren zijn nog steeds in de witte kleur. Voor de overige modules ben ik gaan experimenteren met kleur om ze een meer natuurlijke look te geven. De geel bruine kleur “moss” word geheel door het betonmengsel gemixt. Op het laatst voeg ik dan nog een kleinere hoeveelheid van een donker grijze kleur “Ash” toe. Deze mix ik er niet helemaal door waardoor de kleur veel minder homogeen wordt en zodoende op een meer natuurlijk materiaal lijkt. 

 

De mal die ik momenteel gebruik begint wel enige gebruikssporen te vertonen. Het nieuwe ontwerp speelde al een tijd door mijn hoofd. De verschillende onderdelen worden, terwijl ik dit schrijf, door externe partijen gemaakt. De buitenmal laat ik van staal maken door een kennis van mijn vader in Zaandam. De betonplex onderdelen laat ik frezen bij firma CNC Utrecht. Zelf moet ik dan de binnenmal nog vervaardigen uit pvc-buis. Samen met het moedermodel en de Pu-rubber zijn alle onderdelen dan compleet. In de volgende blog wil ik jullie meenemen door middel van beeld en tekst in het maken van de mallen en het gietproces van de modules.

Investeren

Als beginnend ondernemer moet ik mijzelf natuurlijk afvragen waar het verdienmodel zit. In dit lopende project verdien ik geld aan het produceren van de modules. Dit is iets dat ik op een gegeven moment wel uit handen wil geven. Een groot gedeelte van het geld dat ik nu verdien investeer ik in het maken van de twee nieuwe mallen om mijn productie efficiënter maken. Hopelijk geeft dit mij ook een duidelijk beeld of ik bijvoorbeeld de mallen zou kunnen verkopen aan particulieren of organisaties.

Vishotelcommunity

Het doel dat ik wil bereiken met het vishotelproject is niet per sé veel geld verdienen of beroemd worden, maar vooral om een positieve invloed uit te oefenen op de natuur die het door het toedoen van de mens toch wel erg moeilijk heeft. De laatste tijd heb ik veel nagedacht over hoe dit doel bereikt kan worden. Een conclusie die ik daaruit heb getrokken is dat ik het nooit allemaal in mijn eentje kan doen. Het betrekken bij de realisatie of verkopen van het geheel aan een grotere partij is een mogelijkheid, net als het verkopen van losse mallen aan particulieren of kleinere organisaties. Dit idee speelt al een tijdje in mijn hoofd. Hierbij zou ik een spoedcursus vishotelmodules gieten aanbieden aan mensen in het buitenland. Een particulier of partij zou dan een X aantal mallen van mij kopen en daarmee ook het recht om zelf de modules te gieten en te plaatsen. Ik zou dan af moeten reizen met de mallen naar de betreffende locatie en een cursus geven hoe te gieten en hoe te plaatsen. Wanneer de partij dan helemaal klaarstaat kunnen ze na mijn vertrek zelfstandig door met het creëren van kunstmatige riffen. Op deze manier geef ik mijn product niet zomaar uit handen en geeft het de mogelijkheid om de schaal van het project substantieel te laten groeien. Niet vanuit één plek maar vanuit veel verschillende plekken ter wereld. Zo ontstaat een platform waar mensen hun beeld en onderzoek met elkaar kunnen delen, een community van mensen die mijn product gebruikt om een steentje bij te dragen aan een betere wereld. Het is nog geen werkelijkheid maar zonder dromen komen we nergens in deze wereld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *