RIMKE SAAN– GASTBLOGGER

for English see below*

Over mij

Ik ben Rimke Saan. Inmiddels een half jaar afgestudeerd aan de bachelor docent dans van ArtEZ. Ik woon in Amsterdam en werk momenteel als duizendpoot binnen de danseducatie. Op dansscholen als docente voor peuters tot aan volwassenen, in het basisonderwijs én het middelbaar onderwijs als vakleerkracht. Ik doe freelance projecten en ik ben werkzaam als redactrice voor het vaktijdschrift Dansdocent.nu. 

In mijn gastblog neem ik je mee in het leven van een vers afgestudeerde dansdocent en vertel ik over mijn achtergrond. Hoe is het allemaal begonnen? Hoe ben ik hier gekomen? Hoe ervaar ik mijn fulltime baan als dansjuf?

Hoe het allemaal begon

Ik kon mijn geluk niet op toen ik werd aangenomen op de docent dans opleiding van ArtEZ. Dansdocent worden was altijd al mijn droom, maar nu werd het werkelijkheid. Vol goede moed verhuisde ik naar Arnhem. Ik had zin om elke dag lekker te dansen, te leren over didactiek en over anatomie. 
De opleiding zou mij gaan leren hoe ik danslessen op dansscholen kon gaan geven. Balletlessen, jazzlessen, kinderlessen en noem maar op. Hoe bouw je dat op en wat doe je met welke doelgroep. Als ik klaar was met de opleiding kon ik dan aan de slag op dansscholen. Vijf dagen per week in alle mogelijke dansstijlen aan alle leeftijden. 

Maar in het tweede leerjaar werd ik verrast. Wij werden meteen in het diepe gegooid met een stage op de basisschool. Ik had geen idee dat danslessen op basis- en middelbare scholen (binnen schoolse kunsteducatie) ook een onderdeel van mijn studie zouden worden. Ik had me voor de opleiding nooit gerealiseerd dat dit bestond! 

Deze ontdekking opende mijn perspectief op de toekomst. Dans op scholen? Dat is wat ik later wil gaan doen! Tijdens mijn studie ben ik me hier in gaan verdiepen. Ik heb stages gelopen in het basis- en middelbaar onderwijs. Ik heb een voorstelling met basisschool kinderen gemaakt en ik heb mijn afstudeeronderzoek gericht op het basisonderwijs. Ik onderzocht wat dans kan doen met de alertheid van kinderen. Kunnen kinderen zich na een dansles beter focussen op hun schoolwerk? Uit mijn onderzoek bleek dit inderdaad zo te zijn. Kinderen die ik dansles gaf, konden zich na de les beter focussen dan kinderen die in de klas bleven. Een resultaat wat niet zomaar op de plank kon blijven liggen. 

Selectieklas Motion Dance Studio. Een groep meiden die ik nu een aantal jaren les geef. 

Trial & error

Dansles geven op scholen gaat niet zonder slag of stoot. Er zijn veel kinderen die dans onwennig of eng vinden. Ze verzetten zich ertegen, gaan klieren, rondrennen of doen helemaal niets meer. Bij elke school moet je bij het begin beginnen. Van uitleggen hoe je in een kring staat, tot uitgebreid het verschil tussen lopen en rennen bespreken. Er staan geen tien brave ballerina’s in de les. Er staat dertig stuiterballen. Zie die maar eens in het gareel te krijgen. 
Ik heb lessen met mijn handen in het haar gestaan, omdat ik niet meer wist wat ik met een klas aan moest. Er zijn kinderen boos uit mijn les weg gestampt. Er stonden tieners die er elkaar het hemd van het lijf scholden voor mijn neus. Tranen zijn gevloeid. Zowel bij de kinderen als bij mij. Leerkrachten die zuchtend hun leerlingen uit de bibliotheek trokken, omdat ze dansles hadden. Kinderen die smeekten of ze niet gewoon terug naar de klas mochten. “Dit is toch geen dans?!” “Wanneer gaan we eindelijk fortnight dansjes doen?”
Ondanks ontelbare lessen, waarvan ik heel blij ben dat niemand ze heeft gezien, is het resultaat op een school gelukkig altijd de moeite waard. 

Ik: “Wauw, het was geweldig te zien hoe Eric in de les bezig was. Helemaal in zijn eigen wereld.”
Leerkracht groep 4: “Wie Eric? Heb je het over die jongen daar met de rode shirt? Dit is een drama in de klas. Kan nooit luisteren en is altijd aan het klieren.” 

Leerkrachten staan verbaasd te kijken naar leerlingen die zichzelf opeens helemaal kunnen uiten. Er zijn leerlingen die tijdens de les opeens samenwerken, terwijl ze daar in de klas moeite mee hebben. Leerlingen die er altijd uitgestuurd worden en nu de sterren van de hemel dansen. Leerlingen die verlegen zijn, maar eindelijk hun talent kunnen laten zien. 

Ik heb twee keer in samenwerking met Susanne Marx en dansgezelschap ICK mogen werken aan een grote voorstelling in een theater met basisschoolkinderen. De eerste lessen waren kinderen aan het lachen, duwen, schreeuwen en was rondlopen al een uitdaging. Uiteindelijk hebben leerlingen gedanst voor een enorm publiek, hebben zij als groep een choreografie strak kunnen uitvoeren en durfden zij op het podium te improviseren. Leerlingen komen uit dit project met een dosis zelfvertrouwen, een nieuw medium om zichzelf te uiten en hebben enorm veel plezier. Deze ontwikkeling kan mij keer op keer raken. Dit is wat dans kan doen. 
Deze ervaringen in het onderwijs lieten mij inzien hoe waardevol dans kan zijn voor veel leerlingen. Toch zijn er nog heel weinig basis- en middelbare scholen waar ook echt wordt gedanst. 

Waar ik voor sta

Als je denkt aan ‘dans’, waar denk je dan aan?
Het Nationaal Ballet? Spagaten tegen de muur? Hiphoppers op straat? Stijldansende senioren?
Als je denkt aan ‘dans’, denk je dan wel eens aan…
Alledaags? Voor iedereen? Persoonlijke uiting? Kunsteducatie?

Dat leerlingen op scholen leren tekenen, is de normaalste zaak van de wereld. Leerlingen zingen liedjes en leren blokfluit spelen. Er wordt gewerkt aan een musical. Er zijn schoolbands, schooltoneelstukken en we blijven erop los knutselen. Allemaal top!
Maar waar is dans? Waarom krijgen kinderen op scholen geen danslessen? Dans is voor de meeste scholen een stapje te ver. Een tientje te duur.  

Voor mij is dans meer dan de prachtige dansstukken die in het theater te zien zijn. Ik zie dans als middel om te communiceren. Om leerlingen in beweging te krijgen, om samenwerkingen tot stand te brengen en om glimlachen op gezichten te toveren. Dans is magisch, maar dans is nog niet vanzelfsprekend. Ik probeer daar als dansondernemer verandering in te brengen.

Afgestudeerd? Wat nu?

Toen zat ik opeens in het vierde jaar. Bijna afgestudeerd… wat ga ik hierna doen? Tijdens mijn studie werkte ik al op verschillende dansscholen in de omgeving van Amsterdam. Ik wist dat ik daar na mijn afstuderen terecht kon voor lekker wat uren in de week. Die ballet-, moderne en hiphop lessen. Daar zat het wel goed mee. Maar die baan binnen het schoolse onderwijs? 

Wie niet waagt, wie niet wint. Ik heb vlak voor mijn afstuderen tientallen scholen in Amsterdam gebeld en gemaild of ze interesse hadden in danslessen. Als ik al een reactie kreeg (meestal niet), was niet genoeg geld beschikbaar voor dansles. 

Vlak voor de zomervakantie had ik de hoop op vast werk in het onderwijs al opgegeven. Ik heb me aangesloten bij toffe freelance organisaties waarvoor ik dag-projecten of projecten van een aantal weken kon draaien in het basis- en middelbaar onderwijs. Ik vond dat een mooie eerste stap. Tot ik plots een berichtje kreeg, koffie slurpend op een terrasje midden in Valencia, van mijn ex-stagebegeleidster. Zij is dansdocent op een middelbare school in Amsterdam en bracht me het nieuws dat twee groepen vrij kwamen waar een docent voor nodig was.  En zo was ik plots een vaste docent in het middelbaar onderwijs. 

Met veel plezier stond ik toen wekelijks voor een klas middelbare scholieren. Ik gaf af en toe een project op een basisschool, maar die vaste baan in het basisonderwijs stond nog steeds op mijn bucketlist. Alsof het voorbestemd was (en na uren zoeken), zag ik een vacature op LinkedIn. Dansdocent gezocht op een speciaal onderwijs in Amsterdam. Dít is mijn kans!!!

Een kijkje in mijn week

Drie sollicitatierondes later heb ik vandaag, terwijl ik dit schrijf, mijn eerste werkdag als vakleerkracht dans op de basisschool. Het is maandagochtend en ik geef vandaag de helft van alle klassen hier les. Daarna race ik door naar Haarlem om danslessen te geven op een hele leuke dansschool. Als ik vanavond uitgeteld thuis kom, pak ik snel mijn spullen voor morgen. Op dinsdagochtend fiets ik naar de middelbare school waar ik werk. Daarna raap ik mijn laatste beetje energie bij elkaar en sta ik s ’avonds weer in de dansschool.

Op woensdag en donderdag heb ik tijd om uit te rusten, lessen voor te bereiden, te schrijven en om freelance projecten te draaien. Ik laad me op voor de laatste twee dagen van de werkweek. Op vrijdag en zaterdag werk ik op dansscholen. Als ik zaterdagmiddag mijn laatste les heb gegeven, heb ik weekend! Precies anderhalve dag om op de bank te liggen, bij te komen en me te verheugen op maandagochtend. 

Een half jaar na mijn afstuderen mag ik mezelf zowel in het middelbaar als in het basisonderwijs vakleerkracht dans noemen. Ik heb de positie om heel veel leerlingen in aanraking te laten komen met dans! Als klap op de vuurpijl mag ik mijn ervaringen delen via het online tijdschrift Dansdocent.nu. Ik deel mijn ervaringen als beginnende dansdocente: Ongemakkelijke situaties, moeilijke keuzes en toffe ervaringen leg ik vast op papier. Ik vind het heel bijzonder dat ik dit kan delen met andere dansdocenten. Verder is het een hele mooie manier voor mezelf om kritisch te blijven kijken naar leven als ondernemend dansdocente. 
Artikel: https://www.dansdocent.nu/artikelen-1/2020/1/2/financieel-rondkomen-hoe-krijg-je-dat-voor-elkaar-k8sag

En verder….

Voor nu houd ik het bij zeventien lessen op dansscholen, twee middelbare school klassen,  groep een t/m acht op de basisschool, artikelen voor dansdocent.nu, freelance projecten en af en toe zelf een dansles volgen. Weinig vrije avonden, werk in weekenden, bergen aan voorbereidingen en ontelbare ov-ritjes. 
Gelukkig krijg ik er zoveel energie voor terug! Leerlingen die al hun emoties in dans kwijt kunnen en een enorme dosis plezier. Ik mág en kán mijn passie elke dag uitvoeren en overbrengen op anderen. 

Ik hoop dat ik over een aantal jaren nog meer scholen kan overtuigen wat de positieve gevolgen zijn van dans. Ik blijf graag actief bezig met dans op scholen promoten. Uiteindelijk zou ik graag trainingen ontwikkelen voor scholen, lerarenopleidingen en dansdocenten over danslessen in het onderwijs. Maar voor nu, is het zo wel even genoeg.


* English

About me

My name is Rimke Saan. I graduated half a year ago from the BA Dance in Education at ArtEZ. I live in Amsterdam and I’m an all-rounder within dance education. At dance schools I teach all ages, from toddlers to adults, and I also have a position as subject teacher in elementary and secondary schools. I also do freelance projects and work as an editor for the professional journal Dansdocent.nu. 

In my guest blog I’ll give you a peek into the life of a freshly graduated dance instructor and I’ll tell you about my background. How did it all start? How did I get there? How do I experience my job and career as a dance teacher? 

How it all started

I couldn’t believe my luck when I got admitted to the Dance in Education program at ArtEZ. Becoming a dance teacher had always been my dream, and now it would become a reality. Full of good cheer and optimism I moved to Arnhem. I couldn’t wait to dance every day and learn about didactics and anatomy. The program was going to teach me how I could give dance classes at dance schools. Ballet, jazz, dance for children, you name it. How do you build that kind of career? What do you do with these different audiences? After graduation, I’d be ready for a position at dance schools. Five days a week, all styles, all ages. 

But in my second year at ArtEZ I was in for a surprise. We were thrown straight off the deep end with an internship at an elementary school. I had no idea that teaching dance within primary and secondary education (as a part of the art curriculum) was going to be a part of my studies. Before my program at ArtEZ, I’d never even realized this existed!

The discovery opened up new perspectives on my future. Teach dance at school? That is what I want to do! So during my BA program I started to immerse myself in that. I took internships with primary and secondary schools. I worked on a performance with primary school kids and focused on primary education for my graduation thesis. I explored how dance affected the alertness of children. Are they better able to focus on their schoolwork after participating in a dance class? My research showed that this was indeed the case. The kids I took out for a dance class were more focused afterwards than the students who’d stayed in the classroom. It was a result that couldn’t just be shelved and forgotten.

Selection Class Motion Dance Studio. A group of girls I’ve been teaching for a couple of years.

Trial & error

Teaching dance at schools doesn’t happen without a fight. There are lots of children who are ill at ease with dancing. They might rebel, start monkeying about, running around or refuse to participate. You have to start over with every group. From explaining how to stand in a circle, to exhaustively discussing the difference between walking and running. You don’t get to work with ten docile ballerinas. There will be thirty hyperactive little bugs. Try keeping them in line.

I’ve had classrooms I was close to giving up on, not knowing what to do with the group. Kids stomping away angrily. Teenagers slinging insults to each other right under my nose. Tears flowed, both the children’s and mine. I’ve had teachers sigh deeply when they pulled their kids out of the library for dance class. And kids begging me if they couldn’t just go back to their classroom. “But this isn’t really dancing?!” “When are we finally going to do Fortnite dances?”
Despite countless lessons I had to learn, and I’m glad nobody was there to see that, the end result was always worth the trouble:

Me: “Wow, it was amazing to see how Eric danced today. Completely in his own world.”
Second grade teacher: “Eric? That boy in the red shirt? He’s a disaster in the classroom. Never listens and he’s always making noise.” 

Teachers look on in amazement at students who are suddenly able to express themselves. There are students who suddenly find ways to cooperate in dance class, while they have difficulty doing that in the classroom. There are kids who keep getting detention but who dance like angels. There are shy students finally showing their talents. 

On two occasions I got the opportunity to work with Susanne Marx and dance company ICK on a big public performance with elementary school kids. The first few classes were mostly spent laughing, pushing, and yelling; simply walking around was a challenge. In the end, those same kids danced for a huge audience, stuck to a tight group choreography and had the courage to improvise on stage. Students emerged from this project with a new dose of confidence, a new medium to express themselves and they have a ton of fun doing it. Seeing that development happen is moving to me every time. This is what dance is capable of.These experiences in schools showed me just how valuable dance can be to many students. Yet there are very few primary and secondary schools where dancing really happens.

What I stand for

When you think of dance, what does that mean to you?
When you think of dance, do you ever think of…
The everyday? For everyone? Personal expression? Art education?

We think it’s the most normal thing in the world for children to learn to draw in school. They sing songs and learn to play the recorder. They work on a musical. There are school bands, school plays and arts & crafts classes. Wonderful!
But where is dance? Why don’t kids get dance education in the same way? For most schools, it’s one step too far. Just a little too expensive.

Dance, for me, goes beyond the beautiful performances you might see in a theater. I see dance as a means of communication. A way to set students in motion, to create collaborations and conjure up smiles on faces. Dance is something magical, but not treated as a self-evident part of the curriculum. As a dance entrepreneur, it is my mission to change that.

Graduated? What now?

All of a sudden I was in my fourth year. Nearly graduated. What was I going to do? During my studies, I was already working at various dance schools in the Amsterdam area. I knew I was going to be able to keep working there for a good number of hours every week. Ballet, modern dance, hip hop classes. That was going to work out all right. But what about that job in primary or secondary education?

Nothing ventured, nothing gained. Right before graduation, I called and e-mailed dozens of schools in Amsterdam asking if they were interested in dance classes. Whenever I did receive a response (which was rare), they’d usually tell me there wasn’t any money for that.
As the summer break approached, I’d pretty much given up on finding a long-term position at a school. I joined a couple of cool freelance organizations through which I could do projects in primary and secondary schools, ranging from one day to several weeks. I thought it was a good first step. Then one day, as I was sipping coffee on a little terrace in Valencia, I got an unexpected message from a past internship supervisor. She is a dance teacher at a secondary school in Amsterdam and told me they needed an instructor for two groups. And all of a sudden, I got a position teaching dance in secondary education.

I profoundly enjoyed my weekly teaching hours to the classrooms of teenagers. Sometimes I did a short project with kids in primary schools, but that long-term position in primary education was still on my bucket list. After many hours of looking, as if it were destined to be, I found an opening on LinkedIn. Wanted: dance teacher for a special education school in Amsterdam. That was my chance!

A peek at my week

Three rounds of interviews later, as I’m writing this, it’s my first day as a subject teacher of dance at that elementary school. It’s Monday morning and I’ll be teaching half of all the classrooms here. After that, I have to quickly run off to Haarlem to teach at a great dance school. Then, when I get home tonight, totally exhausted, I’ll quickly pack my stuff for tomorrow. Tuesday morning I’ll bike to the secondary school where I work; then I will rouse my last residue of energy for an evening class at the dance school again.
On Wednesdays and Thursdays, I have time to rest, prepare classes, write and run my freelance projects. I try to recharge for the last two days of the work week. On Fridays and Saturdays, I work at dance schools. The end of my final class on Saturday afternoon marks the beginning of my weekend! Exactly one day-and-a-half to hang around on the couch, recover and look forward to Monday morning.

Half a year after graduating I can call myself a subject teacher of dance, both in primary and secondary education. I’m in a position to give lots of students their first encounters with dance. Better yet, I can share my experiences through the online journal Dansdocent.nu. As an early-career dance teacher, there are plenty of uncomfortable situations, difficult choices and amazing experiences to put down on paper. It’s a privilege to be able to share that with other dance teachers. And it’s a beautiful way for me to keep a critical perspective on life as an entrepreneurial dance teacher. 
An article (in Dutch): https://www.dansdocent.nu/artikelen-1/2020/1/2/financieel-rondkomen-hoe-krijg-je-dat-voor-elkaar-k8sag

And onwards…

For now, I’ll stick to my seventeen classes at dance schools, two secondary school classrooms, all post-kindergarten grades of elementary school, writing articles for dansdocent.nu, doing my freelance projects and once in a while taking a dance class myself. I have few free evenings, I work on weekends, I spend enormous amounts of time preparing and riding public transport. Fortunately, I get so much energy in return, watching students express all their emotions in dance and having tons of fun. I have the privilege and the ability to live my passion every day and share it with others.

I hope that, over the course of a few years, I’ll be able to convince more schools of the positive effects of dance. I want to be actively involved in promoting dance in schools. Eventually, I would like to develop teacher trainings on dance classes in education. But for now, I think I have enough on my plate.

Translation by: Witold van Ratingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *