REINIER POSTMA – FINAL UPDATE

Het afgelopen jaar zou je kunnen vergelijken met het eeuwen oude spel: ganzenbord. Een lang pad wat je bewandelt vol met hindernissen. Het verschil tussen het authentieke ganzenbord en mijn versie is dat ik bij ‘start’ niet bekend was met de hindernissen die ik onderweg zou kunnen tegen komen. Zoals vakje nummer 58. Wanneer je op dit vakje komt te staan worden al je projecten gecanceld vanwege een wereldwijd virus en moet je terug naar ‘start’. Helaas! Ik kwam op dit vakje terecht.

EN
You could compare my last year to the ancient Game of the Goose: a long, winding path full of obstacles. The difference between the classic board game and my own version is that I wasn’t at all informed about the obstacles I’d encounter along the way. Like square 58. When you end up there, it means all your projects are cancelled due to a global pandemic and you have to start all over. Too bad! That’s exactly what happened to me.

Ondanks dat veel van mijn plannen niet door zijn gegaan of heel anders gelopen dan ik had verwacht, heb ik ervaring opgedaan waardoor ik ben gegroeid. Zo was mijn plan om te verhuizen naar Utrecht, maar woon ik nu in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Zuid. Wonen in deze wijk geeft me veel nieuwe inzichten.

EN
Even though many of my plans were cancelled or events went very differently than I had expected, this year brought lots of new experiences that helped me grow. I was originally planning to move to Utrecht, but I’m now living in the Afrikaanderwijk in Rotterdam South. Living there has given me many new insights.

Het plan is namelijk dat mijn woning samen met 599 andere appartementen tegen de vlakte gaat om plaats te maken voor 374 duurdere woningen. Het gentrificatieproces en het schouwspel van vertrekkende bewoners, buurtgenoten die zich niet laten wegjagen, buurtactivisme, krakers, ME’ers en ontruimingen vind ik interessant om van dichtbij mee te maken.

EN
The plan is that my apartment, alongside 599 others, will be demolished to be replaced by 374 more expensive residences. The gentrification process, as well as the spectacle of departures, long-time residents who refuse to be removed, neighborhood activism, squatters, riot police and evictions – all of it is interesting to experience up close.

Ook was ik afgelopen jaar te vinden in de Wildemanbuurt in Osdorp. Dit is het gebied waar The Beach actief is. Samen met mensen en organisaties maken zij projecten die gemeenschappen versterken. Ik heb hier stage gelopen, hierdoor heb ik ervaring opgedaan met co-creatieprocessen en ook werd ik bewust van het belang van een groot en divers netwerk.

EN
This past year I could also be found in the Wildemanbuurt in Osdorp. This is where The Beach is based: they cooperate with people and organizations to set up projects that strengthen communities. I did my internship there, learned about co-creation processes and realized the importance of a wide and diverse network.

Bij The Beach leerde ik over ‘sustainist design’. Een vorm van design die gebaseerd is op waarden zoals delen, verbondenheid, lokaal, proportionaliteit en duurzaamheid. Diana Krabbendam, de oprichtster van The Beach, scheef hierover samen met Michiel Schwarz het boek ‘Sustainist design guide’. Het boek opent het gesprek over wat het betekent om een ‘sustainist designer’ te zijn en laat bestaande projecten zien die aan deze waarden voldoen. Ik kan het boek zeker aanraden voor de lezers van deze blog die geïnteresseerd zijn in social design.

EN
At The Beach I learned about ‘sustainist design’: a form of design founded on values like sharing, connectivity, localism, proportionality and sustainability. Dianna Krabbendam, the founder of The Beach, wrote the Sustainist Design Guide together with Michiel Schwarz. This book is a conversation starter about what it means to be a sustainist designer, and it shows existing projects that correspond to these values. I would definitely recommend this book to any readers of this blog with an interest in social design.

Laatst heb ik op Archined een artikel gelezen over spellen die worden ingezet bij stedenbouw om de planning, participatie en ontwerp-strategieën binnen de hedendaagse stad te verbeteren. Ekim Tan heeft hierover het boek ‘Play the city’ geschreven. Het boek staat nog op mijn lijstje met boeken die ik moet lezen, maar ik ben er nu al enthousiast over. Het concept om door middel van een spel samen met betrokkenen onderzoek te doen naar complexe vraagstukken en spelenderwijs komen tot ontwerp heeft mij geïnspireerd voor de open call van RAUM.

EN
The other day I read an article on Archined about the games deployed in urban planning to improve the design strategies and participation within the contemporary city. Ekim Tan wrote the book Play the City about that. It’s still on my to-read list, but I’m already excited about it. The concept of using games to conduct research, explore complex challenges and create design through play inspired me to answer RAUM’s open call.

RAUM is een stadslab in de wijk Leidsche Rijn in Utrecht, via exposities en evenementen samen met bewoners en bezoekers geven zij vorm aan het toekomstige stadsleven. De opdracht van de open call was om een installatie te ontwerpen voor de publieke ruimte die aanzet tot sociale uitwisseling tussen mensen die elkaar niet kennen en waarin de anderhalve meter afstand gehandhaafd blijft.

Samen met Erik Peters, een oud klasgenoot, die zich bezighoudt met speculative design, heb ik hieraan gewerkt en het volgende plan ingediend: Peters & Postma, Mobiel ontwerp- en adviesbureau voor sociale uitwisseling in de openbare ruimte (uit de toekomst).
Het is nog even afwachten of we worden uitgekozen om ons concept verder toe te lichten, maar onderzoek doen met behulp van spellen willen we hoe dan ook uitproberen.

EN
RAUM is an urban lab in the neighborhood of Leidsche Rijn in Utrecht. Through exhibitions and events in collaboration with locals and visitors, they aim to shape the urban life of the future. The open call presented the challenge to design an installation for public space, which stimulates social exchange between strangers while retaining the prescribed 1.5m of physical distancing. Together with Erik Peters, a former classmate involved in speculative design, we created and submitted the following plan: Peters & Postma, mobile design company and consultancy for social exchange in future public space.
We’ll have to wait and see whether we’re selected to share more about our concept, but we want to use play and games as research methodologies no matter what.

Afgelopen jaar heb ik van veel makers gehoord dat het belangrijk is om te blijven werken aan projecten, ook wanneer dit in eerste instantie niet voor brood op de plank zorgt. Natuurlijk heb je geld nodig om jezelf in leven te houden. Mijn advies is zorg dat je vaste lasten laag zijn. Ga op zoek naar een goedkope woonruimte en zoek een bijbaan waarvan je kan leven. Door mijn vaste lasten laag te houden, verdien ik genoeg geld met twee dagen per week werken. Zo houd ik voldoende tijd en energie over om te besteden aan mijn projecten en weet ik zeker dat ik mijn huur kan betalen.

EN
Over the last year, I heard a lot of makers say that it’s important to keep working on your projects, even when you’re not initially making any money doing it. Of course you need money to stay alive, though. My recommendation would be to keep your costs low. Hunt down some cheap living space and get a part-time job. Because I can live at such low cost, I have enough time and energy left to invest in my projects and I know I can still pay my bills.

Ook merk ik dat ik het interessant vind en het een positief effect heeft op mijn productiviteit, wanneer ik samenwerk aan projecten. Het sparren met mensen over projecten heb ik afgelopen jaar gemist. Mijn plan is om op zoek te gaan naar makers die net zoals ik aan de slag willen gaan met maatschappelijke vraagstukken. Dit ga ik doen door op zoek te gaan naar een nieuwe werkplek in Rotterdam en mij aan te sluiten bij organisaties die ik interessant vind, zoals The Turn Club.

I’ve also noticed that I enjoy collaborating and it has a positive effect on my productivity. Sparring with people about projects is something that I’ve missed this past year. I’m planning to find other makers who want to work on social issues. I’m going to find a new workspace in Rotterdam and join organizations I find interesting, such as The Turn Club.

Sinds dat ik ben afgestudeerd heb ik al flink wat stappen vooruit gezet. Helaas, ben ik hindernissen tegenkomen en is niet alles zo gegaan als ik had verwacht. Niet getreurd de projecten die dit jaar niet door konden gaan worden verschoven naar volgend jaar. De agenda voor 2021 begint al vol te raken.

Komend jaar blijf ik bezig, ga ik niet bij de pakken neerzitten, ga ik op zoek naar nieuwe uitdagingen. Kortom ik blijf doorgooien met mijn dobbelstenen, wandel rustig in ganzenpas verder, laat me niet het veld uit slaan door de hindernissen die ik tegenkom op mijn pad. Ik heb er vertrouwen in dat ook ik uiteindelijk terecht kom op nummer 63, de eindbestemming.

EN
Since I graduated, I took a number of steps forward. Unfortunately, I also encountered obstacles and not everything went the way I expected. Fortunately, many of the projects that were cancelled this year will be moved to the next. So the agenda for 2021 is starting to fill up nicely.

In the coming year I’ll keep busy, I won’t throw in the towel, I’ll find new challenges. I’ll keep rolling the dice and this little goose will waddle on, unconcerned with the obstacles on its path. I am still confident that I, too, will finally arrive at number 63, the final destination.

Translation by: Witold van Ratingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *